JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Van het Zendingsveld

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Van het Zendingsveld

4 minuten leestijd

(20.) Zending in Nieuw-Nederland I.

Zoals wij weten is New-York, de grote Amerikaanse wereldstad, een oorspronkelijke nederzetting van de Hollanders, die hier in 1624 Nieuw-Amsterdam hebben gesticht. Het was in de tijd, toen de Hollandse vlag gezien werd op alle mogelijke zeeën ter wereld; in die wondere tijd, toen we gewikkeld waren in de 80-jarige oorlog en er toch een bloeitijd was.

Rondom Nieuw Amsterdam ontstond een prachtige kolonie, Nieuw-Nederland genoemd, die echter verloren ging in 1664, toen Engeland in vredestijd er zich meester van maakte. J

In 1642 kwam in Nieuw-Nederland een Hollandse predikant, die in Albany zeven jaren arbeidde onder de kolonisten.

't Was met deze predikant wonderlijk gegaan: hij studeerde in Holland en in Keulen aan roomse scholen, maar werd op 23~jarige leeftijd overtuigd van de onschriftuurlijke leer van Rome, en toen zijn ogen geopend waren, kon en mocht hij niet anders doen dan overgaan naar de Hervormde religie. Zo gebeurde het dat hij in een drietal plaatsen in Noord-Holland achtereenvolgens predikant werd.

Zijn naam was Johannes Mekkelenburg, waarvan later gemaakt is (op z'n grieks) Megapolensis.

Deze Johannes nu kwam in Amerika en werd al spoedig aangevoerd door zendingsijver om onder de Indianen te arbeiden. Ernstig maakte hij studie van de taal der Mohawks, zodat na korte tijd in die taal gepredikt kon worden. Deze prediking droeg vrucht en verscheidene roodhuiden werden aangenomen als lid der gemeente. Wat is het groot als de Heere het gesproken woord door de Heilige Geest bekrachtigt!

Na zeven jaren arbeid werd de kolonie verwisseld met Nieuw-Amsterdam, waar de prediker stond tot zijn dood in het jaar 1670.

In die zeven jaar had Megapolensis verbazend veel werk verricht. Denk eens even in: het bedienen van de Hollandse kolonie, het bestuderen van de Indianentaal, het prediken onder de Mohawks. Daarbij komt nog het schrijven van een werkje, getiteld: „kort ontwerp van de Mohakase Indianen, haar land, taal, statuur, dracht,

godsdienst en magistrateur, " dat in ons land, te Alkmaar, gedrukt werd. Vervolgens verscheen: „Onderzoek en belijdenis ten behoeve van degenen, die aan 's Heeren Avondmaal wensen te gaan." Later werden de Tien Greboden en de formulieren van Doop en Avondmaal in de Indianentaal overgezet.

Dat hij in zijn nieuwe standplaats zeer gezien was, blijkt wel uit het vers, dat Ds Selijns, een Hollandse dichter in Amerika, schreef op het overlijden van Megapolensis.

Het vers luidt:

„Nieuw-Nederlander schreit, en spaart geen tranen, want Megapolensis leit (zuil van Nieuw-Nederland) hier uit zijn volle leden. Zijn onvermoeide werk was bidden dag en nacht en ijveren voor Gods Kerk. Nu rust hij en belacht des werelds ijdelheden."

Ruim zeventig jaar na de dood van Megapolensis kwam in de buurt van Albany een Amerikaans zendeling werken onder de Indianen. Het was David Brainero, die uit een aanzienlijke familie geboren was in het jaar 1718.

Al heel vroeg had David diepe indrukken van de Waarheid en zware zielsworstelingen waren zijn deel eer hij in de ruimte werd gesteld. Ook ontvielen door de dood reeds vroeg zijn ouders, zodat hij als jongen van veertien jaar al wees was. Maar hij mocht ondervinden de waarheid van Gods belofte: Hij houdt de wees en de weduwe staande."

Hij werd aangenomen als student van het Yale College en na zijn studie voltooid te hebben, mocht hij op 24-jarige leeftijd gaan prediken. Tijdens zijn studietijd is het gebeurd dat hij een keer te rijkmondig was, zodat hij uit school werd verwijderd, 't Was ook geen kleinigheid wat hij had gezegd! Een professor van het College had niet meer genade dan een stoel, had David zijn mond laten ontgaan. Dat was wel te veel gezegd. Dat begreep de student later ook wel en hij beleed oprecht zijn schuld.

Nadat hij een jaar predikant was geweest, ging hij in 1743 naar een Indiaans dorp in de buurt van Albany, de eerste plaats van Johannes Mekkelenburg, als zendeling.

Zijn belevenissen aldaar hopen we volgende keer te horen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 juli 1949

Daniel | 8 Pagina's

Van het Zendingsveld

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 juli 1949

Daniel | 8 Pagina's