VRAGENBUS

I Correspondentie voor deze rubriek aan : I T. MOLENAAR. Leede 18. Rotterdam-Zuid V V

T. v. H. te Z. en nog een paar andere vrienden vragen, waarom Ds A. de Blois alleen „de Bijb. Gesch. vertelt aan onze kinderen door Joh. Vreugdenhil" heeft aanbevolen en niet die van „Van Wijk."

Antwoord: Het is het goed recht van Ds A. de Blois aan te bevelen, wat in zijn oog het beste is. Daarmee wordt niets ten kwade gezegd van de Bijbelse vertellingen van „Van Wijk."

U moet niet vergeten, dat de heer Joh. Vreugdenhil voor ons een bekende figuur is. Hij is paedagoog, wat in zijn schrijven telkens openbaar komt. Hij weet de kindertoon zeldzaam goed te treffen, zó, dat de kinderen moéten luisteren. De inhoud van zijn werk is ernstig en degelijk en bovenal schriftuurlijk.

Hoewel „Van Wijk" voor ons een onbekende is, want „Bert v. Wijk" is een schuilnaam, een pseudoniem, is zijn werk aanbevolen in de Saambinder, terwijl het werk van Vreugdenhil alleen gerecenseerd is in „Eilanden-nieuws".

Buiten ons kerkelijk verband ontvangt de heer W. den Hertog Lange Nieuwstraat 52a Utrecht de mooiste recensies, zodat het pijnlijk aandoet, dat zulk een werk geschreven door een ouderling van de Geref. Gemeente uit Kampen, met een voorwoord van Ds A. Verhagen in on3 kerkelijk blad niet wordt genoemd.

En wat Ds A. de Blois betreft zij nog opgemerkt, dat zijn oordeel mag beschouwd worden als zeer objectief, omdat hij bij de uitgave van dit werk niet financieel geïnteresseerd is.

Ds Hegeman van Paterson schreef mij naar aanleiding van de beantwoording der vraag wat het verschil was tussen het zgn. kerkkoor en de twee koren, die genoemd worden in Neh. 12 (zie No. 13 3e jaargang) het volgende:

„Volkomen zijn wij het eens met het antwoord van u. Mijn bezwaar is ook niet tegen wat u schreef, maar Wel wat de zgn. Amerikaan u vertelde over de Amerikaanse kerken, en wel deze zin: „Hij zei mij, dat in alle kerken ongeacht gezindte een kerkkoor is. (De Geref. Gem. maken daarin natuurlijk een uitzondering.)

Verder, schrijft Ds H.: „Het laatste is waar, wat onze gemeenten betreft, maar het eerste is niet waar. Ondanks het principiële verschil met de Chr. Geref. Kerken alhier, die in correspondentie staan met de Geref. Kerken in Holland, is dit de waarheid, dat er slechts 40% van de kerken een kerkkoor hebben en daarvan 20% elke Zondag en de andere 20% alleen op andere hoogtijdagen gebruik daarvan maken.

Vanzelf is het 40% te veel voor deze grote landskerk, maar ik schrijf dit om uit te laten komen, dat er ook een gedeelte is, dat niet meegaat met de verwatering.

Aangezien ik hier omgang heb met predikanten van die kerk, die mij kwamen verwelkomen toen ik hier kwam, ben ik door onderzoek dit te weten gekomen."

Tot zover Ds H.

Het is mij een oorzaak van blijdschap dat ook de Amerikaanse vrienden „Daniël" zo secuur lezen. Ik dank Ds H. voor deze correcte aanvulling en ik geef de lezer deze opmerking gaarne door.

Jong. Vereen, te G. vraagt: „Hoe moet men de scheidslijn trekken, tussen heidenen en christenen? "

Antwoord: Een christen is naar het woord van de catechismus iemand, die door het geloof een lidmaat van Christus en alzo Zijner zalving deelachtig is.

Een heiden is een afgodendienaar, althans de H. Schrift verklaart de oorsprong van het heidendom uit afval van de enige ware God. Eerst diende en offerde Kaïn dezelfde God als Abel. Spoedig echter liet Kaïn uit godsdiensthaat de ware God los en verviel met zijn nakomelingen in het heidendom. Evenzo Jafeth en Cham. Zij werden verdwaasd in hun gedachten en verduisterd in hun verstand.

Volgens de H. Schrift bestaat het wezen van het heidendom negatief in de verloochening van de ware God en positief in het maken van het schepsel tot zijn god.

Hier valt dus de principiële scheidslijn.

Tegenwoordig heeft de naam christen óf een zeer enge, als bovengenoemd, óf een zeer ruime betekenis. In het laatste geval wordt ieder gedoopte een christen genoemd en in zeer algemene zin noemt men een christen een ieder die geen heiden of jood is en wordt met die naam uitgedrukt, dat iemand deel heeft aan de hogere beschaving der wereld.

Eindelijk noemt de Heere Jezus een onverzoenlijk mens (Matth. 18 : 17) een heiden.

U ziet dus wel, dat de scheidslijn valt, naar gelang het standpunt, waaruit men redeneert.

R. v. H. te E. schrijft mij, dat hij een persoon ontmoette, die er bezwaar tegen had, dat een afbeelding van de Heere Jezus op schilden van scheurkalenders, wandteksten enz. voor kwam. Hij vraagt mijn oordeel.

Antwoord: Daar kan ik kort in zijn. In Zondag 35 leest ge: „Dat wij God op generlei wijze afbeelden." En even verder: „God kan noch mag op generlei wijze afgebeeld worden."

Een beeld van God maken, kan geen sterveling. De Heere openbaart Zich in Zijn Woord, als de Barmhartige, Goedertierene, Rechtvaardige enz. En heel deze openbaring in het Woord, loopt uit op Hem, Die het uitgedrukte Beeld van 's Vaders Zelfstandigheid is, de Christus Gods, de Godmens. En juist omdat Hij de Godmens is, mag ook van Hem geen beeltenis gemaakt worden.

Een afbeelding op een scheurkalender van Hem vind ik dan ook zondig. Op onze scholen worden dan ook geen beloningsplaatjes uitgereikt aan de kinderen, waarop voorstellingen voorkomen van de Persoon van den, Heere Jezus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen