Hoe de pakketten ontvangen zijn

Dagelijks brengt de post ons tientallen brieven uit Indië die ons de goede ontvangst melden van de verzonden pakketten. Ontroerend is het vaak te lezen hoe zeer de bewijzen van medeleven uit het moederland op prijs worden gesteld ginds in het verre Indië. Herhaaldelijk komt daarbij de gedachte in ons op: dat moesten allen die hun gaven en arbeid in dienst van dit werk gesteld hebben, ja nog dagelijks stellen toch eens kunnen lezen. Daarom had het ons goedgedacht u hierbij een proeve als het ware uit enkele van die brieven te geven. Willekeurig doen we daarbij een greep uit de grote stapel die voor ons ligt. Sorteren is hierbij niet mogelijk, evenmin als het weergeven van alle dingen die belangrijk zijn om te melden, want dan zou dit een artikel zijn, waarmede tenminste drie nummers van ons blad geheel gevuld kunnen worden. Slechts hier en daar dus enkele passages, uiteraard zonder vermelding van namen en omstandigheden:

met enkele woorden wil ik trachten mijn dank aan u en aan uw staf van medewerkers om tot deze geste te komen te vertolken.

Om zo'n pakket samen te stellen daaruit is me gebleken dat er nog liefde spreekt

want om u werkelijk een indruk te geven van de blijdschap bij het openmaken van het pakket daarvoor moest u het hebben kunnen zien. Voor al dat zo gul geschonkene ben ik allen oprecht dankbaar.

Toch wil ik u nog van harte danken voor de pakketten boeken die ik in het afgelopen jaar van u heb mogen ontvangen. Ik hoop dat de Heere u en uw medewerkenden in dit werk moge helpen, want zonder Zijn hulp zou het niet kunnen gelukken. En het zou toch een strop voor velen van ons allen zijn want voor de meeste van de jongens zijn de boeken hartelijk welkom.

Ik heb al naar huis geschreven, als een inlander hier de inhoud van dit pakket als z'n eigendom mocht beschouwen, dan zou hij op staande voet een toko (winkel) openen.

' Door vele jongens wordt het gewaardeerd dat de Commissie niet alleen en in de eerste plaats aan ons lichamelijk welzijn denkt, maar vooral probeert te vergoeden hetgeen we in zonderheid moeten missen, nl. de zuivere verkondiging van Gods Woord. Door de boekjes die ons toegezonden worden, zijn we nog in de gelegenheid gesteld om te lezen hetgeen we anders horen preken.

De Heere mocht uw werk nog willen zegenen, dat het nog dienen en strekken mocht tot verheerlijking van Zijn nooit genoeg volprezen Naam. Hij mocht u allen kracht geven om voort te gaan met deze zware, doch gewichtvolle arbeid. Zodat we aangewezen zijn op de lectuur die we steeds mogen ontvangen en waarvoor we de Heere mogen danken. We mogen nog steeds een clubje jongens hier bij elkaar hebben, waarmee we elke Zondag samenkomen om leesdienst te houden en ook dagelijks dagsluiting. Welk een voorrecht nog onder deze onzekere omstandigheden.

Ook hartelijk dank voor de boekjes, die er bijgevoegd waren en voor de geregelde toezending van lectuur. Ze bevatten immers de Waarheid en dat houdt veel in. In vergelijking met anderen zijn we nog hoog bevoorrecht, dat we de Waarheid nog kunnen lezen. Hoeveel duizenden ook hier worden er immers misleid door een valse of oppervlakkige godsdienst.

Het is niet alleen voor de grote waarde van het pakket, doch ook omdat wij weten, dat het met gulle hand door de gemeenten geschonken is en het medeleven met ons daardoor zo goed bewezen is.

Mijn lezers, ik moet me bedwingen op te houden, 'k zou anders wensen door te gaan om de grote stapel brieven met u door te nemen. U voelt dat kan niet. Waarom we echter deze regels neerschrijven? Om u te melden dat onze commissie zulk goed werk doet? Immers neen, want het is toch niet alleen het werk van de Commissie, 't is. het werk van geheel ons volk en daarom, maar daarom ook alleen hebt gij er recht op te weten dat uw arbeid door onze jongens in Ifïdië op zo hoge prijs wordt gesteld. Zeker, er zullen uitzonderingen zijn, maar met vrijmoedigheid durven we neer te schrijven dat door zeer velen van onze mannen daar in dat verre land met belangstelling, ja we hopen met meer dan gewone belangstelling gegrepen wordt naar de lectuur die hun wordt toegezonden, lectuur waarin verklaard wordt op bijbelse gronden wat nodig is, gekend te worden op weg en reis naar de eeuwigheid. En zouden we dat te midden van de afval en de oppervlakkigheid niet hogelijk waarderen? Zouden we het evenzeer niet op hoge prijs stellen, ja zouden we de moed niet bewonderen, dat de meesten van onze jongens niet buigen willen voor de afgod der vaccinatie? Zelfs niet als hun daardoor tal van moeilijkheden in de weg werden gelegd? Dat daarom onze blijken van medeleven niet verminderen mogen in hun zo vaak moeilijke omstandigheden. Dat daartoe dan, ook in de toekomst een ieder doe, wat zijn hand vinde om te doen. Maar dat bovenal de Heere zijn onmisbare zegen over onze arbeid gebieden mocht, opdat Zijn naam daardoor nog verheerlijkt mocht worden en er nog eeuwigheidswinst uit geboren mocht «worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen