VRAGENBUS

V K. d. J. te W. deelt mij mee, dat hij 2e Kerstdag in een plaats was en toen hij daar ter kerk ging bemerkte dat de organist vóór en na de dienst verschillende liederen speelde, zoals: , , Er is uit 's werelds duistre wolken", en „Ere zij God", en „Stille Nacht" enz.

Hij vindt dat niet goed. Hij vraagt ook mijn oordeel.

Antwoord: Deze zaak berust bij de plaatselijke kerkeraad en die schijnt er geen bezwaar tegen te hebben. Ik weet, dat er kerkeraden zijn, die daar wel bezwaar tegen maken. Aan het besluit van de kerkeraad heeft men zich te onderwerpen, ook de organist.

Zelf ben ik niet zo nauw in mijn ingewanden. Ik zal er geen kwestie van maken, maar bezwaar heb ik niet, mits het maar niet gebeurt op de dag des Heeren. Jammer, dat juist 2e Kerstdag 1948 op een Zondag viel. 't Was beter geweest, om alle aanstoot te voorkomen, dat op die dag geen liederen, wel psalmen gespeeld waren.

A. G. te 's-Gr. vraagt wanneer scheiding is gemaakt tussen de Canonieke en de Apocriefe boeken.

Antwoord: Onder canonieke boeken hebben we te verstaan al de boeken van de H. Schrift van Gen. tot Openb., waarmee we geloven en belijden, dat zij geïnspireerd zijn door de H. Geest in alles geloofwaardig zijn, zijnde een richtsnoer van geloof en leven. Onder Israël vonden eerst de 5 boeken van Mozes erkenning, daarna de profeten en eindelijk de Geschriften. Op gezag van de Heere Jezus en de apostelen neemt de Chr. Kerk deze O.T. canon over. Hier komen dan allengs de N.T. geschriften bij. Onze N.T. canon vinden we 't eerst in de Paasbrief van Athanasius (367.) In het Westen wordt dezelfde canon vastgesteld op de conciliën van Hippo Regius (393) en Carthago (397.) Daarmee is de canon afgesloten.

Onder apocriefe boeken verstaan we die geschriften, die van het kerkelijk gebruik uitgesloten zijn, wijl ze onecht en onbetrouwbaar zijn.

De benaming apocriefe boeken is in het spraakgebruik beperkt tot enkele zeer bepaalde boeken, welke in Art. 6 van de Ned. Gel. Bel. worden genoemd en als aanhangsel in onze oude Statenbijbel zijn opgenomen.

Tot de Hervorming zijn deze Apocr. boeken in spijt van enkele ongunstig-luidende stemmen met name van de Kerkvader Hieronymus, algemeen als kanoniek erkend en geëerd. Door de Kerkhervormers zijn ze als niet-canoniek verworpen.

De Roomse kerk heeft ze op het concilie van Trente gehandhaafd en Luther heeft de apocr. boeken als aanhangsel achter het N.T. opgenomen met de opmerking dat deze boeken niet met de H. Schrift zijn gelijk te stellen, maar toch wel nuttig en goed zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen