VAN HET Zendingsveld
(11.)
Zending in Moravië en Bohemen.
Toen het Christendom onder de Bulgaren gevestigd was, toog Methodius, vergezeld van zijn geleerde broer Cyrillus, naar Moravië. Met grote ijver begonnen de broeders het Evangelie te brengen in de taal van het volk. Geen moeite werd ontzien om het volk bekend te maken met de Heilige Schrift. Welk een arbeid hebben beide mannen gehad om de hele Bijbel te vertalen in het Slavisch! Zelfs enkele formulieren zagen in de Slavische taal het licht. Door deze arbeid werd Cyrillus de grondlegger van de Slavische schrijftaal.
Helaas trok in deze tijd de paus al aan de touwtjes. Na ongeveer vier jaren gearbeid te hebben, werden beide predikers door de paus uitgenodigd om naar Rome te komen. Cyrillus overleed in die stad. Zijn broeder keerde terug als aartsbisschop van de Moravische kerk. Nu had Karei de Grote de geestelijke zorg voor de Slaven opgedragen aan de aartsbisschop van Saltzburg. Deze laatste klaagde te Rome zijn collega Methodius aan, omdat het gewone volk een Bijbel in handen kreeg en de eredienst in het Slavisch, de landstaal, gehouden werd. Methodius luisterde echter niet naar de Duitse geestelijken; hij ging naar Rome en verdedigde daar zijn zaak zó, dat hij ongestoord voort mocht gaan op de ingeslagen weg, ten spijt van het Saltzburgse aartsbisdom.
Als een vloed golfde de Evangelieprediking over de grenzen van Moravië naar Bohemen. Borzivoi, de hertog van dit land, werd door Methodius gedoopt (871). In korte tijd werden verscheiden gemeenten gesticht. De vrome vrouw van Borzivoi, Ludmilla geheten,
werkte door woord en wandel ijverig mee aan het kerstenen van het Boheemse volk.
In 885 stierf de ijverige zendeling Methodius. Als middel in Gods hand had hij, met zijn broeder Cyrillus, de banier van het Evangelie mogen planten in Bulgarije, Moravië en Bohemen.
De talrijke Christelijke gemeenten in Bohemen erkenden de oppermacht van de Roomse paus niet. Ze waren vrij van de bijzondere misbruiken en dwalingen van de Roomse kerk.
Toch zat Rome niet stil. Langzaam maar zeker, zoals Rome altijd nog heeft gewerkt, kreeg ze vaste voet in Bohemen. Een Roomse bisschop werd aangesteld, die alles probeerde om de bestaande gemeenten onder zijn macht te krijgen. Door verleiding, tegenwerking en vervolging kwamen ze in groot gevaar. Wel behielden ze vrijheid van Godsdienst, maar door het toenemende gestook van Rome kwam er verwatering en doorvloeiïng, zodat een krachtige opwekking dubbel hard nodig was.
Hoe wonderlijk werkt de Heere toch altijd! Omstreeks het einde van de twaalfde eeuw vestigen zich in Bohemen Waldense vluchtelingen, verdreven uit Frankrijk. Deze vervolgde Waldensen stichtten verscheidene gemeenten, die hun eigen instellingen en leraars hadden tot in de veertiende eeuw. De Boheemse Christenen, die door het aanhoudend opdringen van Rome, min of meer verflauwden, werden nu aangewakkerd door de moedige en standvastige Waldensen: de ene kool stak de andere aan, zodat er een krachtige opleving ontstond om het beginsel te bewaren en te blijven bij de belijdenis.
Deze nieuwe ijver was hard nodig, want Rome kreeg tegen het midden der veertiende eeuw zulk een macht, dat alleen de Roomse leer in Bohemen werd geduld. Ook werd bij het Avondmaal de beker aan de leken ontnomen. Toen het zover was gekomen, bleef er voor de Boheemse Christenen niets anders meer over dan in verborgen plaatsen hun Godsdienst te houden, op gevaar van hun leven. Onderweg werden ze aangevallen, geslagen, geplunderd en gevangen genomen.
Om dit te voorkomen gingen ze voortaan gewapend ter godsdienstoefening. De Heere verwekte ook van tijd tot tijd moedige leraars, die het verdrukte volk bemoedigden en voorgingen in de Leer, die naar de Godzaligheid is.
Een zeer voorname leraar werd Johannes Hus, hoogleraar te Praag, waarover we nu niet verder zullen schrijven, daar we dan terecht komen in de Kerkgeschiedenis. Al tè ver zijn we in dit artikel naar die richting afgezwenkt.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 februari 1949
Daniel | 8 Pagina's