Oud en Nieuw.

RONDKIJK

Als dit nummer van „Daniël" verschijnt rest ons nog slechts een enkele dag en het oude jaar is ten einde. Dan is er weer een jaar weggezonken in de schoot der eeuwen; een jaar dat nimmer terugkeert. Voor de laatste maal in 1948 schrijven we dus deze rubriek, en als wij dan onze gedachten eens laten teruggaan in het afgelopen jaar is er stof tot overdenking genoeg, te veel om in één enkele kolom te verwerken.

Allereerst mogen we opmerken dat het een wonder is voor U en voor mij, dat we nog zijn, die we zijn. Want wat hebben wij, dat wij niet hebben ontvangen? Wat onderscheidt ons van hen, die het jaar 1948 met ons aanvingen en het niet mochten voleinden ?

Ik denk dan in de eerste plaats aan die families, die een geliefd pand aan de dood moesten afstaan. Niet het minst aan hen, die een zoon, broeder, of verloofde, ook wel een man en vader op het strijdtoneel in Indië moesten verliezen. Wat een pijn, wat een diepe smart bij die verwanten, die hun geliefde alleen gestorven weten en er voorts niets van hebben gezien, niets van het afsterven, niets van de begrafenis.

Ik denk ook aan hen, die zoons in het leger in Indië hebben, die dagelijks aan hen denken, vooral nu, nu de politionele actie is ingezet en hunkerend naar bericht van hen wordt uitgezien.

Ik denk aan onze jongens zélf: onder welke omstandigheden zullen ze oud en nieuw vieren? Wat zullen hun gedachten uit gaan naar huis: in gedachten zien zij Vader en Moeder, de broers, de zusters, de verloofde onder de Oudejaarsavondpreek, daarna allen om de tafel thuis en zij zelf zó ver weg! Misschien wel op mars om de ver van elkaar gelegen steden in ons schone Insulinde te bezetten. Hoe gaarne zouden ze eens even om het hoekje van de deur kijken!

Laat ons dat toch niet ledig laten. Het is goed, dat wij allen voor onze jongens iets doen, pakketten zenden, corresponderen, maar vooral mocht het ons niet ledig laten voor hen te bidden en hen bij voortduur op te dragen aan de troon der genade.

We gedenken ook, hoe onze Geref. Gemeenten dit jaar een zware slag trof en twee predikanten en een beroepen leraar moesten missen: Ds G. H. Kersten, Ds A. Visser en Cand. J. van Dijke. Afgelost van hun post, alle moeite, zorg en strijd zijn zij te boven. Voor hen geen jaarwisseling meer, zij zijn op die gelukzalige plaats waar geen tijd meer zijn zal, waar geen inwoner meer zal zeggen ik ben ziek, maar waar zij eeuwig God groot maken. Die God, die beloofd heeft een Man der weduwen en een Vader der wezen te willen zijn.

Ook gaan mijn gedachten heen naar de jongens en meisjes onder ons, die jaar en dag aan stoel of bed zijn gebonden en aan hen, die in ziekenhuizen moeten vertoeven om daar beterschap te vinden.

Er is zoveel leed op deze wereld, dat de dichter in Ps. 90 wanneer hij ons op de vergankelijkheid wijst er van zegt: „het uitnemendste is moeite en verdriet!" En toch komt er in diezelfde Psalm voor van een „juichen en verblijd zijn in al onze dagen." Het komt er maar op aan, of wij het leed dat ons wedervaart, alléén moeten dragen, of dat wij ons een Toevlucht weten waar wij al onze bekommernissen kwijt kunnen. Als dat zo is, dan is ons kruis niet te zwaar. Dan kan het zo zijn, dat we er niets af willen hebben, omdat het kastijdingen zijn van Gods liefdehand, om ons tot Hèm te trekken, die al onze zwakheden gedragen en onze krankheden op Zich heeft genomen.

We mochten, als de Heere het geeft samen het nieuwe jaar weer ingaan, blind in de toekomst, ziende op het gebod. En onze bede mocht ztjn bij het sluiten van het jaar en de overgang in het nieuwe, uit dezelfde 90ste Psalm: „En de liefelijkheid des Heeren onzes Gods zij over ons en bevestig Gij het werk onzer handen over ons, ja het werk onzer handen bevestig dat."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen