VOOR ONZE Militairen

„Het Oude Jaar."

Wij staan jongens, weer aan het eind van een jaar. Wanneer dit artikel jullie bereikt in Indië, dan is het nieuwe jaar reeds begonnen. Toen ik aan dit artikeltje begon, greep het me toch even aan: het ver gescheiden leven van vader, moeder, vrouw en kinderen enz. enz. Juist op Oudejaar spreekt dit heel sterk. Het Oude jaar heeft altijd iets weemoedigs. Óaar heeft een scheiding plaats. Bij elke Oudejaarsavond bereiken we een mijlpaal in ons leven, waarbij de meeste mensen even stilstaan en nog eens een blik terug slaan, wat er zo al in het afgelopen jaar gepasseerd is. Dat is gped, ja ik geloof zelfs dat dit noodzakelijk is. Doen we dat niet, dan hollen we maar voort als een wild paard. Wanneer wij het Oude jaar mogen beleven, dan is dat alleen reeds een feit om bij stil te staan. Dat heden mogen, ja moeten wij waarderen. Hoe velen toch van onze medemensen hebben het tijdelijke met het eeuwige moeten verwisselen. En als wij dan het Oude jaar nog mogen beleven, dan is dat een onuitsprekelijke weldaad.

Dan wil dat zeggen jongens, dat we nog leven in het heden der genade. De mogelijkheid om zalig te worden is er nog. De deur is nog niet op het nachtslot. Is dat .niet de moeite waard om-daar eens bij stil te staan? We zijn toch niet beter dan de jongens die gesneuveld zijn? We hebben het er toch niet beter afgemaakt? En toch... wij leven nog. De Heere mocht jullie hier nog eens bij stil doen staan. We zijn toch zo vreselijk ondankbaar. We leven maar alsof er nooit een eeuwigheid zal aanbreken. Ik lees in Ps. 90: „Wij brengen onze jaren door als een gedachte." Zo is het. Een gedachte is zo vervlogen. De mens zit vol met „wat zal ik eten en wat zal ik drinken en hoe zal ik me kleden." Arme mens, want dit zijn allemaal tijdelijke dingen, die ras vergaan. Maar één ding is nodig vrienden: „Zoek eerst het Koninkrijk Gods en al die dingen zullen U worden toegeworpen." Wat hebben toch al die tijdelijke goederen en geneugten te betekenen in het licht van de eeuwigheid. Ze zullen als kaf vergaan. Mogen we dan niet blij zijn als het ons goed gaat? Zeker, maar zet er je hart niet op. Het zijn weldaden die we van de Heere ontvangen, maar daar is een hoger, een beter goed, dat door de mot en de roest niet wordt verteerd. Dat is dat duurachtig goed en wanneer je dat bezit, is dat een eeuwigheidsbezit. Dat is een goed, dat voortvloeit uit het genadeverbond, waarvan Christus het Hoofd is. Van dat goed zong reeds Dathenus:

„Geen groter goed Heer, Gij mij geven meugt, Dan dat Gij mij maakt nederig en kleene."

Zalig voorrecht die in waarheid zo het Oude jaar mag herdenken.

Maar, zo schreef ik reeds, het is ook profijtelijk om eens achterom te zien. Een goed zakenman maakt aan 't eind van 't jaar zijn balans op. Dan gaat hij eens kijken hoe hij gehandeld heeft. Zo moet het ook bij ons zijn, jongens. Daar moet eens een afrekening plaats hebben. Hebben wij al eens zo'n balans opgemaakt en eens bekeken hoe het er zo bijstaat met onze zonden en tekortkomingen?

De Heere maaKx een afgesneden zaak op aarde. Dan geschiedt er een afrekening. Dan is er sprake van een afsnijding enerzijds, maar ook van een ingeënt worden in Christus.

Daar moet je eens even over doordenken. Dit is van 's mensen zijde onmogelijk. We liggen allen dood in onze zonden en misdaden. Daar zal dus een daad Gods moeten plaats vinden, want uit ons geen vrucht meer in der eeuwigheid. Laat dan dat reuzen geloof van onze dagen maar brallen, daar is geen greintje ootmoed, godzaligheid of liefde in te vinden.

Hoe hebben we dit afgelopen jaar geleefd jongens? Kom, geef hier eens een eerlijk antwoord op. Kunnen al je daden het licht verdragen, kunnen zij de toets van Gods Woord doorstaan? Het zal bij jullie wel net zijn als bij mij, schuldig van de voetzool tot onze hoofdschedel toe. Gans melaats. Jongens in Indië jullie hebben het zwaar en veel, ja zeer veel moeten jullie missen, doch als je met het Oude jaar eens achterom ziet, heb je dan geen overvloedige reden om het verledene te gedenken ? Heeft het jullie aan iets ontbroken ? De Heere kwam de meesten van jullie voor ongelukken •en rampen te bewaren. Hij heeft jullie nog nagewandeld met Zijn dierbaar Woord. Wat heb je er mee gedaan? Het is alles tot een oordeel of tot een voordeel geweest, want God laat Zijn Woord niet ledig tot Zich weerkeren. Wat zou het een voorrecht wezen, al was het maar voor één jongen, als het eens een reuke ten leven ware geweest. Mocht dat de vrucht eens zijn van al het vele werk van „Daniël." De Heere schenke jullie allen een gezegende jaarwisseling! We mochten met een oprecht hart eens kunnen getuigen: „Het oude is voorbij gegaan, ziet het is alles nieuw geworden."

Daar is ook reden jongens om op het Oude jaar eens stil te staan bij de toekomst. Kan dat dan, hoor ik een van jullie zeggen. Zeker jongens, kan dat. Paulus zegt in 2 Cor. 1 : 10: Die ons uit zo groten dood verlost heeft, op welke wij hopen, dat Hij ons ook nog verlossen zal." „Nog verlossen zal" dat was dus voor Paulus „toekomst." Hij had dus een hoop. Hebben wij die ook? Zo ja, waarin vindt die hoop zijn grond? Zo velen onzer hebben een hoop als de spinnekoppen. Die hoop is een valse hoop en zal vergaan. Velen hopen eenmaal binnen te komen maar in hun leven en hun wandel is geen greintje ware Godsvrucht te bespeuren. Jongens, vlei je zeiven toch niet met een valse hoop, waarmee je voor eeuwig zult omkomen. We beleven op dat gebied zulke angstige tijden. De satan gaat in Nederland rond als een engel des lichts. Dan is hij het gevaarlijkst, want de satan verleidt een godsdienstig mens het liefst met een valse godsdienst. Daar blijft de mens gerust onder, maar als hij een mens probeert te verleiden door middel van de kermis dan krijgt zo'n mens nog nepen in zijn consciëntie. Daar worden wat mensen verleid door een valse godsdienst. Blinde priesters en dode kerkleden grijpen de beloften en de H. Sacramenten maar aan, terwijl ze zichzelven nog nooit als een onreine en als een totaal onhandelbare hebben leren kennen.

Arm Nederland, waar God de kandelaar van Zijn Woord, door bloed en tranen heeft geplant. De oordelen Gods staan voor de deur. Wat zal ons de toekomst over Indië brengen? Zonder God begonnen, zonder God in de verdere onderhandelingen, zonder God wellicht in de ondernomen acties. Zwart is de horizon vanwege Neerlands zonden. Daar zal een Nationaal bukken moeten plaats vinden zal er een Nationaal herstel te wachten zijn. De Heere zij jullie in het Nieuwe jaar goed en nabij. Hij mocht een ieder weer eens brengen bij de zijnen, die hem lief en dierbaar zijn. Hij schenke Zijn Volk veel gebedsbehoefte voor onze mannen in Indië. Laat ons gebed voor hen toch geen sleur of gewoonte worden.

Wat is de mens? Wat is in hem te prijzen, Dat Gij, o Heer, hem gunsten wilt bewijzen, Dat Gij hem kent? Wat is des mensen kind, Dat Gij het acht en zo getrouw bemint? Hij mag den naam van ijdelheid wel dragen; Zijn tijd is kort, en al zijn levensdagen, Hoe groot, hoe sterk hij op deez' aarde zij, Gaan snel, gelijk een schaduwe voorbij.

Met hartelijke groeten,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen