VOOR ONZE Militairen

Trouw (IH.)

We zijn de laatste maal geëindigd met de trouw aan ons Vorstenhuis. Voor dat we verder gaan moet ik op mijn eerste stukje over „Trouw" een rectificatie aan brengen. In regel 9 van boven staat: „die veilig op onze akker". Dit moet zijn: „welig tiert op". Het zetduiveltje heeft ons parten gespeeld.

Hoe duidelijk is het voor een ieder in de afgelopen dagen gebleken, dat er nog veel, heel veel liefde onder ons volk is voor het Huis van Oranje. Het machtig huldebetoon dat onze Vorstin in de hoofdstad te beurt is gevallen zal door de deelnemers niet licht vergeten worden. Dit is wel zeer te waarderen jongens, maar meer gewicht in de schaal is het gebed voor ons Vorstenhuis, hoor! Ik heb wel eens gelezen dat de vijand meer benauwd was voor onze biddagen dan voor onze kanonnen. Het is te hopen en te wensen dat de Heere nog vele ware bidders schenkt, die de noden van ons Vorstenhuis opdragen aan de troon der genade.

Hoe staat het nu met onze trouw aan Volk en Vaderland? Ik hoop niet dat er onder onze jongens zijn, die hun neus optrekken, als je het woord Vaderland gebruikt. Dat is een grove miskenning van de leiding en Voorzienigheid Gods met ons Vaderland. Die dat doet, kent zijn geschiedenis niet. „Onzin is het", zeggen sommigen, om je met geschiedenis bezig te houden." Dacht je dat jongens? Dan moet je Ps. 78 maar eens lezen. In die Psalm beschrijft Asaf Gods vaderlijke liefde voor Zijn ondankbaar volk. Zoek die Psalm maar eens op en dan zul je lezen wat Asaf van de geschiedenis zegt. In vers 4 zegt hij: „Wij zullen het niet verbergen voor hunne kinderen, voor het navolgende geslacht, vertellende de loffelijkheden des Heeren en Zijne sterkheid, en Zijne wonderen, die Hij gedaan heeft."

Neen jongens, geschiedenis is niet enkel het dorre leren van jaartallen, maar door de geschiedenis te bestuderen, krijgen we kennis van Gods daden die Hij verricht heeft in en door ons Volk. We moeten uit de geschiedenis een les trekken voor het heden en voor de toekomst. We moeten uit de geschiedenis de leiding Gods proeven die Hij over ons Volk en Vaderland heeft gehad. De geschiedenis kan voor ons een les zijn, dat wij niet de zonden bedrijven die onze Vaderen hebben bedreven. Ze kan een waarschuwing bevatten voor ons volk. Hoe jammerlijk zal het ons volk gaan, als het zijn geschiedenis niet meer kent. Het zou mij te ver voeren om hierover nog meer te schrijven, maar jongens, ik kan je van harte aanbevelen om de geschiedenis van ons Volk en Vaderland te bestuderen. De landpalen van ons land zijn maar niet toevallig.

Niets geschiedt er buiten de Voorzienigheid Gods. Groot zijn de bemoeienissen die God met ons Volk en Vaderland heeft betoond, ja, zelfs nog heden ten dage.

Wat leven we toch gemakkelijk en onbezorgd hierover heen. Wat zijn we toch ontrouwe schepsels tegenover de trouwe Gods. Ik heb wel eens mensen gesproken die hun mening als volgt ten beste gaven. Het is mij precies gelijk of ik Fransman ben of Duitser of Hollander enz. enz.

Nu jongens, we zijn 5 jaar z.g.n. Duitser geweest, maar dat is ons niet best bevallen, hè? Weg waren onze vrijheden en het zou niet zo lang meer hebben moeten duren of zij hadden hun hand ook geslagen aan onze geestelijke vrijheden. Genoeg hierover. Precies het zelfde of ik Fransman ben of Hollander! Dacht je dat ? Zijn de Fransen en Duitsers dan slechter dan wij ? Weineen jongens, we zijn allen in zonde ontvangen en geboren. Waar zit dan het verschil? Dat zit in onze eigen aard, eigen historie, eigen taal. Dat kun je maar zo niet wegcijferen. Dat heeft geen mens gemaakt, maar is door God zelf daar gesteld. Onze historie is door een sterk Godsdienstig leven beïnvloed geweest. Bedenk hiérbij jongens, dat ik met een godsdienstig leven geen burgerlijk fatsoenlijk leven versta, hoor. Verre van dat. We beleven tegenwoordig een tijd, als je fatsoenlijk leeft en je noemt de naam van God maar eens een enkele keer, dan behoor je al tot de godsdienstige mensen. Neen jongens, zo is het niet. Dat godsdienstig leven van onze vaderen was een echte dienst voor God. Dat was een godsdienst waarin beleden en beleefd werd: God alles en de mens niets. Dat was een godsdienst waarin God op het 't hoogst werd verheerlijkt en de mens op het diepst werd vernederd.

Dat is gauw gezegd, maar moeilijk te beleven, als het er op aan komt. Dat eist getrouwheid aan al de geboden Gods. Dat is geen eigenwillige Godsdienst, God wat en dc mens wat. Dat is een godsdienst die lijnrecht gaat tegen ons hele bestaan. Ons zelve volkomen wegcijferen, daar zijn we maar zo niet toe geneigd. Langs alle mogelijke en onmogelijke en listige wegen proberen we zelf ook nog v/at te zijn. Ik weet dat velen in onze dagen zich hieraan zullen ergeren. Toch valt hiermee de waarheid niet.

Ik wil nog verder gaan. Ik geloof dat door de trouw van onze vaderen aan-dit godsdienstig leven onze natie is geboren. Onze gouden eeuw was een vrucht van dit geloofsleven. Ons land was welvarend toen het leefde uit dat. beginsel. Men knielde niet alleen in de kerk, niet alleen thuis, maar ook de scheepskapitein knielde tussen zijn matrozen op de voorplecht van zijn schip.

Als vrucht van die trouw werd ons „Wilhelmus" geboren. Het is wel eens genoemd onze nationale psalm. Kennen wij dit lied en des zelfs waarde nog wel ten

Volle? Ik vrees. Hoe menigmaal wordt het misbruikt.

Ons Vaderland is gesticht door de Calvinisten zegt Fruin. Dat is zeer belangrijk, want dat Calvinisme leeft gelukkig nog onder een deel van ons volk. Jammer is dat dit deel zo klein is. De Heere schenke ons getrouwheid aan ons Volk en Vaderland.

Tot de volgende keer jongens en allen het beste van

„KRIJGSMAN".

De godsdienstoefening in Indië

Zo juist bereikte ons het volgend schrijven: (Gedeelte uit een brief). In „Daniël" nr 3 van deze jaargang las ik het stukje over de Groep Bevindelijke Prediking in SOERABAJA, wat voor mij een aanleiding was daarheen te gaan.

Reeds menige aangename Zaterdag en Zondag heb ik in die kring doorgebracht. In alle eenvoud wordt er de dienst gehouden, het aantal groeit langzaam maar zeker, een vaste kern is gevormd. Het is met de hulp des Heeren aan de Gren. le kl. J. C. Uithol gelukt deze samenkomsten te organiseren.

v. d. W.

Dit schrijft ons een der dienstplichtigen van de Marinedienst, afkomstig uit Rotterdam, die nog maar enkele maanden in Indië vertoeft. Dat het ons toch vooral dankbaar stemme, dat er ook onder onze jongens in Indië nog zijn, die trachten iets als dit te beginnen, maar ook dat er nog zijn, die daaraan gehoor geven. Bovenal gebiede de Heere hierover Zijn onmisbare zegen.

Uit een andere brief, eveneens van een jongen uit Rotterdam, kwam vast te staan, dat Sergt. Majoor v. d. Meer, Berenlaan 5, Meester Cornelis te BATAVIA ook des Zondags voor en met onze jongens een preek leest en dat hij met hen de algemene en persoonlijke belangen bespreekt.

Deze dingen gaven ons innerlijke blijdschap. We geven het gaarne door ten dienste van al onze militairen, die in de gelegenheid zijn, deze samenkomsten bij te wonen en we roepen het hun toe: „Ga er toch vooral heen."

Lees „Daniël" nr 3, zoals hierboven genoemd nog eens na. Het adres van genoemde Uithol is: Gren. le kl. J. C. Uithol nr 26-02-06-081 1-4 Garde Reg. Grenadiers, Veldpost SOERABAJA.

Verzending bladen naar Indië

Beste Jongens!

Dat schrijven we er altijd maar boven en de gehuwden onder jullie of die een hogere rang bekleden moeten ons dat maar niet kwalijk nemen, het is goed bedoeld en het klinkt zo het meest vertrouwelijk. Het. is in deze enkele regels, dat de Administratie, Ridder van Catsweg 244a te Gouda niet zo'n prettig bericht heeft. Tot dusverre was het ons mogelijk, dank zij de offervaardigheid van onze J.V.'s om „Daniël" per luchtpost te zenden. Ook de militairen, die de „Saambinder" al ontvingen, vóórdat de Synodale Commissie werd benoemd, kregen deze altijd nog per luchtpost.

Met ingang van 1 October echter zal het niet meer kunnen. In het tarief Luchtpost voor Militairen (10 ct tot 20 gram) komt dan verandering. Vanaf die datum kan men voor 10 ct alleen nog maar luchtpostbladen verzenden. Daarin kunnen wij natuurlijk geen „Daniëls" en „Saambinders" verzenden. Dat mag ook niet meer. Wel tegen het gewone hoge Luchtpost-tarief, maar dat wordt ondoenlijk. Tenzij er nog iets anders op gevonden wordt, is dit nr het laatste, dat jullie per luchtpost ontvangen. We gaan dan voortaan alles eenmaal per 14 dagen gelijk verzenden in een grote envelop, zodat het jullie niet moet verwonderen, dat er dan éénmaal een grotere tussenruimte zal zijn in de ontvangst der diverse bladen. Het is heel jammer, doch het is zo goed als zeker, dat er geen andere oplossing dan deze zal zijn.

Wees hartelijk gegroet vanuit GOUDA.

NIEUWE ABONNé's

Een woord van hartelijke dank aan vele lezers, die een nieuwe abonnee aanbrachten, of ons proefadressen zonden.

Ze hebben maar eenvoudig precies gevraagd, wat wij in ons artikel in nr 6 gevraagd hebben, nml.: „Leest U „Daniël" al? " en werkelijk, de resultaten vielen ons mee.

De opgegeven proefadressen zijn direct „bewerkt" geworden en wij hopen, dat ook hierdoor nieuwe abonné's worden gewonnen.

Maar we laten U niet zo gauw met rust. Mogelijk heeft U nog geen tijd gehad eens een lansje te breken voor „Daniël" bij een Uwer vrienden of kennissen, het is U misschien ook ontgaan wat proefadressen op te geven, terwijl U toch werkelijk het plan er toe had.

Vergeet het dan niet en doe het spoedig. Wij zijn er U uiterst dankbaar voor, zullen alles correct verzorgen en kijken dus belangstellend naar post van U uit.

ABONNEERT U OP „DANIEL".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen