RONDKIJK

DE WERELDRAAD VAN KERKEN.

Deze maand zal er te Amsterdam een zeer belangrijke gebeurtenis plaats vinden: niet minder dan 136 kerken uit alle delen der wereld, zullen samenkomen op de Assemblee van de Wereldraad van Kerken, om' te spreken over de ernstige problemen van deze chaotische tijd.

Rondkijker wil gaarne een beeld geven, hoe deze Wereldraad van Kerken is ontstaan, wat niet wil zeggen, dat hij het met de doelstelling hiervan eens is.

Er was reeds vóór de eerste wereldoorlog een z.g. Oecumenische Beweging, waar de Kerken wel buitenstonden, maar die de vriendschap der volkeren wilde bevorderen, door middel van de kerken. Na de oorlog, in 1919, verenigden overwinnaars en overwonnenen zich in een Christelijk contact, dat te Wassenaar werd gehouden, waar wijlen bisschop Söderblom met het voorstel kwam tot een wereldconferentie der gehele christenheid, om, met eerbiediging der geloofsverschillen practisch samen te werken en gezamenlijk getuigenis af te leggen, tegenover de grote nood der wereld. In 1938 is aanvankelijk de Wereldraad van Kerken opgericht, waarvan nu deze maaml te Amsterdam de constituerende vergadering zal plaats hebben, als eerste Assemblee van de Wereldraad van Kerken.

Het voorbereidende werk geschiedde door vier internationale commissies, die zich bezig hielden welke problemen moesten bezien worden, n.1. de vraag naar het wezen der Kerk, n#ar wezen en gestalte van zending en evangelisatie, naar sociale vragen, en naar de "nieuwe, internationale orde. Ook, dat overleg zal worden gepleegd over het vraagstuk „Kerk en Israël" dienst en arbeid der vrouw in de Kerk, herleving der Kerk via de gemeente en tenslotte de training der leken.

Circa 1500 kerkelijke afgevaardigden van onderscheiden richtingen, zullen zich veertien dagen lang in deze en nog andere vraagstukken, verdiepen. Dat hierbij tal van verschillen zullen openbaar komen valt te begrijpen, omdat men hier met zoveel verschillende kerken en evenzoveel controversen en tegenstellingen te maken heeft. Het is een bonte verscheidenheid van geloofs-en kerkopvattingen. Men doet hier een poging om het verscheurde en verdeelde christendom van deze wereld bijeen te brengen — een zoeken naar eenheid dus. v

De Rooms-Katholieke Kerk is ook uitgenodigd aaj> deze conferentie deel te nemen, maar heeft geweigerd. Wel zullen zij „waarnemers" zenden. Rome heeft immers de pretentie de alleenzaligmakende kerk te zijn, met de Paus, als stedehouder van Christus aan het hoofd en vormt op zichzelf een gesloten eenheid. Deelnemen aan deze Conferentie zou voor haar verdeeldheid betekenen, tenzij dan, dat ze al die kerkgroepen naar zich over kon halen.

Verschillende Gereformeerde kerken, zowel uit ons land als uit Amerika, wensten ook niet deel te nemen, op grond dat de basisformule, waarop deze Conferentie is belegd, veel te ruim is en niet eens bindend is verklaard.

Dat de eenheid nog verre zoek is, blijkt ook wel hieruit, dat de kerken die daar samenkomen, vanwege de grote verschillen, zelfs niet gemeenschappelijk het Avondmaal kunnen vieren. „Het harde feit van de verdeeldheid zal hierin in alle scherpte naar voren komen" zo lazen we in een van de mededelingen over deze conferentie.

Het zoeken naar eenheid is, op zichzelf genomen, noodzakelijk. De grote vraag is echter, is er wat van God in, of is het enkel mensenwerk? Het streven naar eenheid moet op een zeker vlak berusten en dat vlak is dan toch in de eerste plaats de erkenning van de onfeilbaarheid van Gods eeuwig blijvend Getuigenis en een leven uit en naar dat Woord. Anders zal het geen dageraad hebben. Men kan op zo'n Conferentie allerlei mooie slagzinnen gebruiken en spreken van „één Heer en één Heiland", maar dat is nog niet het leven uit en door Christus.

Laten we dus niet denken, dat door deze bijeenkomst van een deel der kerken uit heel de wereld een groot licht zal worden geworpen op deze donkere wereld. Bij eigen licht loopt het alles op een mislukking uit.

De Kerk van het witte laken. In verband met het bovengenoemde geven we hier een stukje weer dat we dezer dagen in „Eilanden-nieuws" lazen.

„Ik behoor tot de Kerk van het witte laken", antwoordde een man in de trein, die een van zijn medereizigers met ernst wees op de noodzakelijkheid om in dit leven God te leren kennen en met God verzoend te worden.

De vraagsteller was blijkbaar onder de indruk gekomen van 's mans ernstige woorden, die toch enige indruk maakten op zijn consciëntie. Daarom wilde hij gaarne weten, tot welke kerk hij behoorde. Het was een zeer gevat antwoord, want tot welke kerk men heeft behoord zal in de dag der dagen niet worden gevraagd. Een ziel door God aangeslagen zal altijd die kerk zoeken en zich daaraan verbinden, waar God op het hoogst wordt verheerlijkt en de zondaar op het diépst vernederd.

„De kerk van het witte laken" vindt U omschreven in Handelingen 10, waar de apostel Petrus in een vertrekking van zinnen de hemel zag geopend en een zeker vat tot hem nederdalen, gelijk een groot linnen laken, aan de vier hoeken gebonden, waarin al de viervoetige dieren der aarde, de wilde, de kruipende dieren en de vogelen des hemels begrepen waren. Door Goddelijk onderricht werd Petrus hier onderwezen dat het onderscheid van Jood en Heiden was weggenomen en dat hij, ook aan wat hem nu onrein leek, het volle Evangelie en de zaligheid die in Christus Jezus is, had te bedienen. Wat dan ook kennelijk door 's Heeren Geest gezegend werd.

Nu is er wel veel geroep om eenheid, zoals dat ook weer blijkt in de Wereldraad van Kerken, die deze maand in Amsterdam bijeen komt. Maar van wat we er over lazen, moeten we zeggen, die vergadering is de Kerk van het witte laken niet.

Ondanks alle verdeeldheid werkt Gods Geest door en zal Hij de Zijnen halen van de vier hoeken der aarde, uit alle talen, natiën en volken. Dan zal het zijn gelijk Jesaja zegt: „Men zal nergens leed doen, noch verderven op den gansen berg Mijner heiligheid; want de aarde zal vol van kennis des Heeren zijn, gelijk de wateren de bodem der zee bedekken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen