Lots uitleiding uit Sodom

Dat de dood ieder uur wenkt, zien wij dagelijks rondom ons. De Schrift wordt bevestigd: „Wie leeft er die de slaap des doods niet eens zal slapen". Ondanks dit alles rekenen wy' weinig of niet met de dood. Als wij er iets van beseffen, wat zulks zeggen wil voor een arm in en door de zonden verloren schepsel; dan zouden wij niet kunnen rusten zonder dat wij verzekerd waren dat wij een God kenden voor ons hart, en een borg voor onze schuld. Elk mens leeft toch onder het dreigend gevaar van die machtige vijand, en toch blijft hij onaandoenlijk en koud voor de dingen des levens. Gelukkig dat de Heere het zalig maken niet aan de mensen overlaat. Gelooft het niet wanneer u de levensweg wordt voorgesteld als afhankelijk van een daad van de zogenaamde vrije wil des mensen. Neen als het aan ons stond, zou niemand het leven zien. Zulks neemt weliswaar de zware verantwoordelijkheid van de mens niet weg, o neen! Maar te midden van onwil en onmacht is er slechts uitkomst in de ontfermingen Gods. Uit alles blijkt dat de Heere met de onwederstaanbare werking des Heiligen Geestes komen moet, om ons op te wekken uit de slaap des geestelijken doods. Wat zijn wij diep gezonken, gans blind voor ons eigen eeuwig heil.

Vastgeklonken aan de zonde, gevoelt en ziet men de Zonde niet. Men jubelt over een vrijheid en men ligt gekromd achter de traliën der ongerechtigheid. Zie eens in ons tekstverband. Aan Sodom zou Gods rechtvaardig oordeel worden voltrokken. De mond der engelen had zulks aangekondigd. Wat zal dat voor Lot geweest zijn. Immers hij had die plaats gekozen, de vruchtbare velden hadden hem aangetrokken, maar hij had er niet op gelet, dat de kennis en dienst des Heeren daar niet was. Wat zal het een mens baten, al zou hij al het goed der wereld hebben en den Heere missen? Laten wij er toch rekening mede houden dat het gedrag van Lot ons tot een rechtvaardig voorbeeld beschreven staat. Lot dacht niet alleen om zichzelf, maar ook om zijn kinderen. Hij snelde naar hun woningen, en drong bij hen aan om met hem de stad des Verderfs nog te ontvlieden. Welk een verantwoordelijkheid bracht zulks voor hen, daar zij nog gewaarschuwd en genodigd werden, in onderscheiding van anderen, maar zij geloofden hun vader niet. Geachte lezers en lezeressen, staat hier eens even stil. Wordt ook gij niet gewaarschuwd ? Leeft ook gij niet onder de welmenende aanbieding van die genade die in Jezus Christus is, voor verloren schepselen? Hebben uw vader of moeder, uw leraren en ambtsdragers u diezelfde boodschap niet gebracht.?

Gij gaat toch niet ongewaarschuwd naar de eeuwigheid? Zie eens hoe vreselijk het ongeloof is, waardoor de mens verwerpt wat tot zijn eeuwige behoudenis dienen kan. Wat zullen zij geroepen hebben toen het oordeel Gods kwam, maar te laat, voor eeuwig te laat. Zij zijn omgekomen onder het oordeel met de lieden van Sodom. Och, dat u in deze dag bekendet wat tot uwe vrede dient'. Ook Lot zou mede omgekomen zijn, maar nu dat grote onderscheid namelijk, de verschoning des Heeren over hem. De mannen grepen zijn hand en ook van zijn vrouw en dochteren. Immers, hij moest behouden worden.

Die verschoning is Gods vrijmachtige genade, zij wordt volvoerd aan hen die uit vrije gunst de voorwerpen zijn der eeuwige liefde Gods. Voor hen toch heeft Christus zichzelf gegeven, voor hen heeft hij de schuld betaald, de straf gedragen en zomede de wet vervuld. Daardoor heeft hij het recht ten leven verworven. Lot's behoud lag alleen in de verschoning des Heeren. Hoe nodig is het'voor een ieder onzer om door wederbarende genade uit het Sodom der zonde te w r orden uitgeleid. Zonder die uitleiding is er ook geen Goddelijke leiding.

Jonge mensen! beziet het eens hoe de gedaante dezer wereld voorbijgaat en dat de dood en het oordeel Gods komt. Hoe kostelijk is dan ook de tijd der genade, de mogelijkheid om zalig te worden.

Neemt toch de door God gegeven middelen waar en

mocht uw hart bewerkt worden door Gods Geest, opdat die uitleiding door U bevindelijk gekend mocht worden. Zie eens hoe ons leven daarhenen vliegt, ja het is als een gedachte. Denk eens aan hen, die de nodiging om Sodom te verlaten met bespotting en onverschilligheid kwamen te beantwoorden. Beware de Heere U voor het oordeel der verharding, opdat ook gij straks niet uitroepen zult: „Had ik maar"!

Laat de liefelijke nodiging des Heeren Uwe harten eens raken en het U\y gebed moge uitmaken: „Trek mij, dan zullen wij U nalopen".

O, wonder der Goddelijke verschoning, dat zal door al Gods volk bewonderd worden.

Het is immers die vrije gunst, die eeuwig Hem bewoog en dan zal er geen roem in het schepsel overblijven.

O neen, dan ontvangt God alleen de eer. Zie toch, hoe het op het werk Gods in ons aankomt. Want denk aan de vrouw van Lot, die met haar voeten wel uit Sodom was, maar niet met haar hart. Daarom staat zij als een waarschuwend teken van het halve werk der bekering tussen Sodom en Zoar. De Heere werke Zijn werk in ons, opdat wij met Asaf mochten betuigen:

Gij hebt mijn rechterhand gevat, Gij zult mij leiden door Uw raad, en daarna zult Gij mij in heerlijkheid opnemen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen