VRAGENBUS

( orrespondentie voor deze rubr lek aan : | T. MOLENAAR, Lee, Ie 18, Rotterdam-Zuid

G. J. de S. te A. vraagt wat de betekenis is in overlijdensberichten van: , , wij treuren, maar niet als zij, die geen hope hebben."

Antwoord: Nergens wordt meer gelogen als op het graf. Behalve dat de deugden van de overledene met de el worden uitgemeten spreekt men veelal onomwonden uit, dat er voor de gestorvene hope is. En wat bij het graf gezegd wordt, werd reeds in het overlijdensbericht neergeschreven.

, , De verbondsbelofte zij ons tot troost", „wij treuren, maar niet als zij, die geen hope hebben", „in Jezus ontslapen", en zoveel andere uitdrukkingen, die we schier in elke overlijdensadvertentie in de Chr. bladen kunnen lezen.

Is dat nu altijd leugen? Dit zou ik niet graag willen zeggen. Als het volk des Heeren sterft, mag best vermeld worden, dat zij in de Heere zijn ontslapen. Daar maak ik heus geen bezwaar tegen.

We leven echter in een oppervlakkige tijd en het is mede een kenmerk van deze tijd, dat te geloven naar al die berichten, de godsdienstige mens naar de hemel gaat. Dat is mijn bezwaar. „Dat treuren, maar niet zonder hope", zegt mij dikwijls zo weinig. Hoe kan een mens, die buiten het zaligmakend werk Gods staat zich verblijden in de zaligheid van anderen? Wat weet zulk een van „wel" en „wee"? Hij kan zich daarvan verstandelijk een voorstelling maken, maar het wezen van de zaak peilt hij niet. Alleen Gods volk weet er iets van, niet te treuren als degenen, die geen hope hebben, om reden dat zij zelf niet zonder hope zijn en omdat zij een levende hoop hebben eenmaal met de gestorvene verenigd, de Heere eeuwig te mogen verheerlijken.

J. K. B. te E. vraagt wat in Luk. 9 de uitdrukking betekent: „Laat de doden hun doden begraven."

Antwoord: De Heere Jezus, die zelf gekomen was om alle gerechtigheid te vervullen, kan toch onmogelijk, die man tot wie Hij zei: „Volg Mij", een weg laten bewandelen, die in strijd is met het 5e gebod?

De Heere Jezus heeft zelf altijd aangedrongen op eerbied jegens de ouders. Zelf had Hij die beleefd in Nazareth.

De Heere Jezus ontslaat deze man van de heilige kinderplicht, om zijn vader te begraven, omdat Hij hem tot iets hogers roept. Christus navolgen is van meer belang dan de begrafenis.

Dit laatste is slechts plicht jegens mensen, Christus te volgen Is een plicht jegens God. doch

Deze man moet alles schade en drek leren achten om de uitnemendheid van dit éne: „Volg Mij!"

De Heere wil zeggen: „Laten zij, wier ganse leven en streven nog op aardse, vergankelijke dingen gericht is, wier arbeid in de ware zin des woords een voortdurend „dodenwerk" is, laten zij maar de uiterlijke doodsgebruiken volbrengen."

Voor de hoge eer en grote genade, om Christus te mogen volgen en het Koninkrijk Gods te verkondigen moet alles wijken.

Reeds van de Levieten gold het in de wet: „Wie tot zijn vader en moeder zegt: „Ik zie hem niet, die zullen Jacob Uw rechten leren en Israël Uw wet."

Hoeveel te meer moet de ganse wereld, met al wat ze heeft, terugtreden als het Koninkrijk Gods roept tot Zijn dienst. In dit opzicht blijft het Woord des Heeren altijd van kracht: „Laat de doden hun doden begraven, doclf gij, ga heen en verkondig het Koninkrijk Gods."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen