Onze kleding

Een artikel hierover in ons Jongelingsblad?

Ge dacht, dat zo iets meer tot het terrein van onze meisjes behoorde. Welnu, ik neem aan dat die ons blad óók lezen. Maar ik hoop, dat ook onze jongelingen dit stukje lezen. En — ook de ouderen en ouders onder onze lezers.

Verwacht nu niet, dat we aan zullen komen met duimstok of kleurenkaart. Maar toch mogen we wel eens; over. onze kleding praten: we hebb%n er allen mee te maken en we hebben onze houding er tegenover te bepalen.

Eerst iets over de oorsprong van onze kleding. Dan moeten we terug naar het Paradijs, waar eenmaal de mens stond als het pronkstuk van Gods schepping, versierd met Zijn beeld, als profeet, priester en koning. Toen was het kleed niet nodig om de mens te bedekken. Zie Genesis 2 vers 25.

Maar de mens is van God afgevallen in een nameloze diepte van ellende. Een van de gevolgen die zich terstond openbaren is het optreden van schaamtegevoel. Volgens Gen. 3 : 7 maken Adam en Eva zich lendenschorten of gordels van vijgebladeren. Deze zijn echter niet voldoende en de Heere zorgt in Zijn barmhartigheid voor een beter kleed, vervaardigd uit dierenvellen (vers 21).

Uit dit alles is het ons duidelijk, dat onze kleding een teken der schande is. Het herinnert ons aan onze zondeval. We mogen het ons wel eens afvragen: Denken we daar wel eens aan ? Dragen we er wel een besef van om?

Önze kleding heeft tweeërlei doel:

1e. De mens wordt er door beschermd tegen zichzelf. Wat zou er zonder het! bedekken een uitleving 1 der zonde zijn vanwege de ontketening der hartstochten, die in het mensenhart wonen na de zondeval.

2e. De mens wordt er door beschermd tegen de natuur, daar de lichaamsweerstand na de val zó verminderd is, dat zonder kleding de mens bezwijken zou onder de verwoestende invloeden van het klimaat.

Elke kleding, die niet beantwoordt aan deze beide doelstellingen is te veroordelen. Sedert eeuwen staat de kleding onder invloed van de mode. Inzonderheid wat Parijs voorschrijft, wordt nagevolgd, slaafs, zonder dat men weet waarom. Zo wordt de kleding tot een oorzaak van afgoderij. Maar ook: wat is de voorgeschreven mode er vaak op uit om een gewaagd element in de kleding te brengen, waardoor de hartstochten geprikkeld worden en de onkuisheid aangewakkerd. God gaf het kleed tot beteugeling van de zonde, maar Satan tracht ook door middel van de kleding de uitleving der zonde te bevorderen.

Hadden we hier meer erg in, wat zouden we meer waakzaam zijn op dit punt. Wat ligt hier een taak voor onze ouders in de opvoeding der kinderen. Laten onze onderwijzers getuigen hoe noodzakelijk het is, daar reeds bij het jonge kind volle aandacht aan te schenken.

Maar laten toch ook onze jonge mensen deze dingen eens bedenken. Ook als straks de „cultuurmens" van de 20e eeuw zich weer in schaamteloosheid gaat uitleven in badplaatsen en andere ontspanningsoorden. Hoevelen worden daar verstrikt in de netten der zonde. God beware er u voor. We kunnen niet uit de wereld gaan, maar zijn er geen plaatsen, die we zullen moeten gaan mijden, zolang de Overheid* in deze haar plicht verzaakt ?

Voorts houdt de mode weinig of geen rekening met de eisen die' aan onze kleding gesteld moeten worden in verband met de natuur, waardoor de gezondheid ernstig geschaad kan worden en men dus in beginsel de hand slaat aan eigen leven, daar doelmatige kleding middellijk ons leven kan verlengen.

Gelukkig dat van medische zijde hiertegen reeds meermalen een waarschuwend woord gekomen is, zodat de mens nog Iniet geheel overgegeven wordt aan de gevolgen van zijn eigen dwaasheid.

Tenslotte de vraag: hoe moeten we denken over de versiering van onze kleding? Sommigen zien in Gen. 3 vers 21 een aanwijzing dat de versiering van Goddelijke oorsprong is. God schonk geen dierenhuiden zonder meer, waardoor de mens in verschijning dan het dier gelijk zou zijn, maar toebereide, versierde, dierenvellen. •

Hoe dit zij, we kunnen wel vaststellen dat hier grote gevaren dreigen.

Het gevaar, dat men te veel van zijn kostbare tijd verspilt aan de kleding. Weten we wel, hoe kostbaar onze tijd is? Ook het gevaar, dat we teveel geld er aan besteden, zodat we onszelf en anderen tekort doen. Voorts kan onze kleding te opzichtig worden en oorzaak van afgoderij worden. Inzonderheid als we opgaan naar Gods huis hebben we hiervoor te waken.

Het heeft ons getroffen, dat Ds. Landwehr ergens schrijft, dat de Ledeboerianen (waarvan wij voor een deel de nazaten zijn) zich mede kenmerekten door hun eenvoudige kleding. Is dat nog zo? Laat er toch onderscheid zijn tussen ons en anderen. Niet alleen in een rechtzinnige leer, maar ook in een andere levensopenbaring. Neen, geen 100 jaar ten achter bij de mode, ook dat sticht niet. Maar ook geen slaafse mode-aanbidding. Kom maar gerust één mode ten achter.

Zo de vreze Gods ons hart vervulde, we zouden bewaard worden voor overmatige zorg voor onze kleding en voor pronkzucht. Als we zien welk sieraad we kwijt zijn, dan is alle aardse versiering toch surrogaat te achten. Ons hart mocht begerig gemaakt worden om met het kleed van Christus' gerechtigheid versierd te wordei> en te beoefenen wat staat in 1 Petrus 3 : 3 en 4.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen