MARIA-CONGRES
Het is een waandenkbeeld te menen, dat Rome is veranderd en neigingen vertoont van toenadering. Op het eerste gezicht lijkt het zo mooi, te vernemen, dat in Roomse gezangboeken in Zwitserland liederen van Luther voorkomen; dat koralen van Bach, de Protestantse musicus, worden gespeeld; dat in Roomse radiopreken de Heere Jezus in het centrum wordt geplaatst. Als ons duidelijk 'voor ogen staat wat begin September zich heeft afgespeeld in de hoofdstad van Limburg, dan zien we dat Roomsen en Protestanten gescheiden liggen door een gapende kloof; dat er een verschil is dat de diepste grondslag: raakt. Het was één van de vele dwaasheden van het Hitler-regime te menen, dat de verschillen tussen de mensen moesten gezocht in het ras. De godsdienstige opvattingen geven de scheidslijn aan.
Op 31 October (Hervormingsdag!) van het jaar 1942 heeft de Paus het ganse mensdom toegewijd aan het Onbevlekt Hart van Maria. Thans maakt het Mariabeeld van Fatima een zegetocht door de landen van West-Europa. In Portugal begonnen, is het door Spanje, Frankrijk en België gegaan, tot het door de bisschop van Luik is overgedragen aan de bisschop van Roermond en zo is het vereerd geworden te Maastricht op het Maria-congres, waar tienduizenden mensen tegenwoordig waren.
„De Koningin des Hemeis bracht de aarde zo dikwijls een heerlijk bezoek in Lourdes, in Fatima, in Maastricht lang-geleden. Vandaag-gaan we een tegenbezoek brengen. Wij bereiden ons voor, zuiveren ons hart en wassen ons bruiloftskleed. Het moet heerlijk zijn."
Op een grafsteen op het kerkhof te Fatima staan de volgende woorden: „Hier rust het stoffelijk overschot van Franciscus en Jacintha, aan wie onze Lieve Vrouwe verscheen." Van het beeld van de Lieve Vrouwe van Fatima is nu een afbeelding over onze grenzen gekomen. „Van Maastricht begint de victorie!"
Afgezien van het vereren van beelden, is op het Mariacongres openbaar geworden de opstand tegen de genadedaad Gods aan verloren zondaren. Maria wordt immers niet vereerd als een godin, zoals men tijdens de Franse revolutie een „godin der rede" had, maar ze wordt aangemerkt als mens, een mens van ontzaggelijke verdiensten, die het zover heeft gebracht, dat zij middelares is tussen mensen en de Middelaar. En zo moet ze zijn een lichtend voorbeeld voor het mensdom om met eigen werken zélf te verdienen en zélf te handelen, zó zelfs, dat men van overschot van goede werken kan spreken.
Hoe ver moet de macht van Maria grijpen! Elke persoon, ieder huisgezin, alle mogelijke organisaties moeten voor haar worden opgeëist. Er wordt gesproken van „een persoonlijke toewijding aan de Koningin der harten"; een „toewijding der gezinnen aan de Koningin van het huisgezin', ja zelfs van „een toewijding onzer organisaties aan Onze Lieve Vrouwe."
Een eenvoudig kenmerk van de ware kerk is: waar de zondaar op het diepst wordt vernederd en de Heere op het hoogst wordt verheerlijkt. Hoe heerlijk heeft Maria hiervan gezongen: „Mijn ziel maakt groot den Heere Omdat Hij de nederheid Zijner dienstmaagd heeft aangezien."
Hoe wordt bij de Roomsen de eer aan een ander gegeven: toewijding aan Maria!
In Art. 34 van de Ned. Gel. Bel. staat zo schoon: „door hetwelk (de Doop) wij in de kerke Gods ontvangen en van andere volken en vreemde religiën afgezonderd worden, om geheellyk Hem toegeëigend te zijn.”
Hoe gans anders heeft de profeet Zefanja geprofeteerd: „Maar Ik zal in het midden van u doen overblijven een ellendig en arm volk; die zullen op de Naam des Heeren betrouwen." (Niet op de naam van Maria).
Hoe zien we op het Mariacongres een aaneengesnoerde schare opgezweept worden door openluchtbijeenkomsten op straten en pleinen, door optochten, concerten en carillonbespelingen tot de „heilige strijd". God wil het! Hoe groot is Rome's aanwas! Wat zal er vroeg of laat geschieden?
Zullen we nog voor de keuze worden gesteld: het land verlaten of onze erve verdedigen?
Wat was er in Duitsland opgewassen tegen de „Heil Hitler"-leuze ? Hoe heeft het Duitse volk zich blind gestaard op de heilsprofeet, die Duitsland zou brengen tot ongekende bloei en wereldoverheersing! Hoe klein begon het, en hoe is door pakkende reclame het volk om Adolfs vinger gewonden! Als versuft liep het mee (massa-psychose) naar de gewaande verten van grootheid en macht!
Zou Rome's bedoeling anders zijn? En hoe reagëert ons volk hierop? Kohlbrugge heeft in één zijner preken gezegd: „de Roomse leeft in ons aller hart en de oude monnik weet van geen sterven."
Hoe donker is 't vooruitzicht! Er zal genade toe nodig zijn om staande te blijven in de ziekgeworden wereld.
„Och, dat Israëls verlossingen uit Sion kwamenf"
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 november 1947
Daniel | 8 Pagina's