OVER LUTHER

Op de Hervormingsdag gaan onze gedachten uit naar Luther en de bekende geschiedenis van het aanslaan der stellingen komt ons helder voor de geest. We kennen de grote gevolgen van die dappere daad: De Roomse stoel waggelde; er kwam een scheur in de bestaande kerk, die niet meer geheeld werd; het licht van het Evangelie werd op de kandelaar geplaatst; de prediking, dat de rechtvaardige door het geloof zal leven, nam de overhand.

Hoe is sindsdien de macht van Rome weer geleidelijk toegenomen en hoe grote afmetingen zijn er heden aan te wijzen. Stap voor stap, langzaam maar zeker, streeft Rome zijn doeleinden na om de wereldmacht te bekomen. De Roomse kerk is verzekerd dat Christus met haar is, alle tijden door, ja zelfs door de moeilijkste omstandigheden heen. Ze is zich bewust van de opdracht van Christus om die „heilige taak" te vervullen, door wereldoorlogen heen en desnoods door een toekomende atoomoorlog.

Wat zal een muur opwerpen tegen dit fanatieke streven? Een verscheurd Christendom; verbrokkelde kerken als beenderen aan de mond van het graf? Een Christendom met Christus als etiket, met de geweldige inslag van het humanisme? Een Christendom, heet noch koud, met de dreiging van het communisme?

Is er een tijd geweest, waarin meerdere behoefte bestond aan een herkerstening, aan een nieuwe reformatie, dan de tijd die wij nu beleven?

Als we deze dingen doordenken, dan komt steeds duidelijker de figuur van Luther uit, een gering middel slechts in de hand des Heeren, om de gezegende Hervorming in deze verroomste landen te brengen. En we gaan in gedachten in zijn werkkamer binnen, waar hij in stille eenzaamheid in Juni 1530 zit te schrijven aan de verklaring van Ps. 118, Luthers lievelingslied. Op de muur zien we de woorden geschreven: Non moriar, sed vivam et narrabo opera Domini". (Ik zal niet sterven, maar leven; en ik zal de werken des Heeren vertellen, Ps. 118 : 17).

In diezelfde tijd schrijft hij aan de abt van een klooster in Neurenberg, Friederich Pistorius, over zijn werk, waaraan hij bezig is: „Dit is de psalm, die ik liefheb. Hoewel ik heel het psalmboek en de ganse Heilige Schrift bemin, zo is toch inzonderheid deze psalm mij tot hulp geweest, zodat hij mijn psalm moet heten en zijn. Hij is mij liever dan de paus, de Turken, de keizer en de eer, het goed en de macht van de hele wereld, en ik zou niet gaarne deze psalm tegen hen inruilen".

Laten we even naar een gedeelte van zijn verklaring luisteren. Over het 21ste vers schrijft hij o.a.

„Zijt Gij niet een wonderlijke, liefelijke God, die ons zo vriendelijk en zo wonderlijk regeert. Gij verhoogt ons, als Gij ons vernedert; Gij maakt ons tot rechtvaardigen, als Gij zondaren van ons maakt; Gij voert ons ten hemel, als Gij ons in de hel stoot; Gij schenkt ons de overwinning, als Gij toelaat, dat wij overwonnen worden; Gij maakt ons levend, als Gij ons laat doden; Gij troost ons, als Gij ons laat treuren; Gij maakt ons vrolijk, als Gij ons laat schreien; Gij doet ons zingen, als Gij ons doet wenen; Gij maakt ons sterk, als wij lijden; Gij maakt ons verstandig, als Gij ons tot onwijzen maakt; Gij maakt ons rijk, als Gij ons tot armoe brengt; Gij maakt ons heren, als Gij ons dienstbaar maakt. Gij doet dergelijke, ontelbare wonderen meer, die alle in dit vers begrepen zijn en in de Christenheid eenparig geroemd worden met dit korte woord: Ik zal u loven, omdat Gij mij verhoord hebt, help mij toch voortaan weer".

Mochten we op de Hervormingsdag een wijle stilstaan bij de grote daden, die de Heere gedaan heeft en door het geloof tot déze uitspraak komen: Die ons verlost hééft, en nóg verlost en ook verlossen zal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen