Bijbelse Archaeologie

Het is opmerkelijk, dat in het Oude Testament de verhouding van Jehovah tot Zijn volk Israël vaak voorkomt onder het beeld van een huwelijk.

We behoeven alleen maar te wijzen op het Hooglied en de profetie van Hosea.

Wie deze boeken beschouwt of behandelt met een onrein gemoed alsof ze een riool waren, haalt het heilige neer en toont geen begrip te hebben van de heiligheid van het huwelijk en dien tengevolge ook niet te begrijpen, waarom de Heere juist dit beeld gebruikt; omdat dit n.1. de intiemste verhouding uitdrukt, waarin aardse liefde culmineert.

Een bruiloft was dan ook bij Israël een heilig feest.

En zo begrijpen we, waarom de Heere Jezus direct na de aanvaarding van Zijn openbare bediening een bruiloft bezoekt en met Zijn tegenwoordigheid verrast.

Zo moeten ook de bruiloften van belijders der waarheid a.h.w. geheiligd worden door Zijn onzichtbare tegenwoordigheid.

Dit geschiedt, indien wij Hem bij die gelegenheid beluisteren in Zijn Woord, zoals dit ambtelijk tot ons komt en Zijn zegen afsmeken.

Vandaar de grote betekenis van de kerkelijke huwelijksbevestiging.

Wie deze nalaat — en hoevelen zijn er niet — heeft geen behoefte aan Christus' tegenwoordigheid en inwoning in zijn huis.

Het huwelijk was bij Israël een huiselijke plechtigheid.

De vader trad daarbij als priester op.

Welke formaliteiten er bij de huwelijkssluiting plaats hadden, weet men niet.

Alleen wijzen Gen. 24 en Ruth 4 erop, dat er zegewensen werden uitgesproken.

Na de verbintenis volgde het bruiloftsfeest, dat van 3 tot 7 dagen duurde.

De geschiedenis van Simson leert ons, hoe die dagen doorgebracht werden, n.1. met spel en opgeven van raadsels door den bruidegom en zijn vrienden (de bruidsjonkers).

Ik grijp deze gelegenheid aan erop te wijzen, dat men achter dat raadsel niet meer zoeke, dan er bedoeld is! De nadruk in deze geschiedenis valt niet op het raadsel, maar op de gelegenheid, die Simson krijgt Israels vijanden te benadelen. Ze zouden het nooit geraden hebben, indien Simsons vrouw geen hand- en spandiensten had verricht. Simsons houding tegenover de Filistijnen komt hier scherp uit. Hij was nu niet bepaald een model gastheer voor hen!

Op de eigenlijke feestdag werden bruidegom en bruid — elk in eigen huis — plechtig aangekleed. 's Avonds werd een, vooral bij de aanzienlijken kostbare maaltijd aangericht. (Joh. 22: 1-14).

Deze stond onder leiding van den ,,vriend des bruidegoms"; na bruidegom en bruid de hoofdpersoon van het feest. Wij weten, dat Johannes dit prachtig beeld gebruikte om zijn verhouding tot Christus en Zijn bruidkerk aan te geven (Joh. 3: 29).

De bruid werd door haar vriendinnen het eerst naar de nieuwe woning gebracht.

Daar wachtten deze de komst des bruidegoms af. Wanneer hij kwam was hun onbekend. Daarom moesten zij wakende blijven en goed zorg dragen voor hun lampen. Dit waren olielampen in de vorm van een trekpot met een pit in de tuit.

Deze lampen werden gedragen op een lange stok. Omdat men niet wist wanneer de bruidegom zou komen was het ook nodig reserve-olie mee te nemen.

Zijn komst werd aangekondigd door een bode.

De gelijkenis van de wijze en dwaze maagden leert ons, dat de laatsten tot hun eigen schade het voornaamste vergeten hadden (Mt. 25: 1-13).

Samen ging men nu naar binnen om het bruiloftsfeest verder te vieren tot het ogenblik van afscheid kwam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen