DE ZEGEN DER GEVOUWEN HANDEN.

Zo lezen we dan in het boek Handelingen, hoe de Apostel Petrus door koning Herodes in de gevangenis geworpen werd. Streng werd hij aldaar bewaakt.

Met ijzeren ketenen had men hem aan zijn beide wachters vastgeklonken, terwijl bovendien twee andere krijgsknechten de deur moesten bewaken en tenslotte nog een tweede wacht bij den uitgang aangesteld was. De ijzeren poorten waren ten overvloede gesloten met zware grendelen.

Menselijkerwijs gesproken was er voor den Apostel geen ontkomen mogelijk. De vijand, hij scheen de volle macht over hem te hebben.

Doch neen...... Petrus ligt in Gods Hand. Des Heeren raad zal bestaan en Hij zal al Zijn welbehagen doen.

Welk een voorrecht die door genade in al hun omstandigheden zich in Die Goddelijke Hand geborgen weten.

Mijne vrienden, op die veilige Handen rekent de wereld niet. Ja, elk mens van nature ziet meer op de ijzeren ketenen, dan wel op de Hand des Heeren.

Hoe smartelijk echter voor het vlees, de weg voor den Apostel was, zijn ziel was stil tot God, van Hem alleen verwachtte zij een heilrijk lot. Zodat er niets anders over bleef dan zijn weg in 's Heeren hand te geven.

Vrienden, er zijn twee zaken die geleerd moeten en zullen worden in het leven des gebeds, om de zegen der gevouwen handen te ondervinden. Die twee zaken, — ze bestaan uit een volkomen opgeven en overgeven.

Een opgeven van al onze eigen wijsheid en krachten, ja, ook een opgeven van ons recht om verlost te worden, om het dan alleen aan den Heere te mogen overgeven. Werkelijk dan zal de Heere het wèl maken.

Merk eens hoe de vrienden van Petrus, geen vermogen in zichzelven hebbende hem te verlossen, waren saamgekomen.

Met elkander mochten zij dit ene wapen — namelijk de gevouwen handen — hanteren.

Immers zo staat er: ,,van de gemeente werd een gedurig gebed tot God voor hem gedaan." Welk een voorrecht als de Heere geeft te bidden voor de noden, waarin wij of anderen verkeren.

Jezus Christus, de Grote Voorbidder, is toch in alle benauwdheden mede benauwd en als vrucht van Zijn voorbede ontvangt Zijn volk de geest der gebeden. En wat vermag dan een krachtig gebed des rechtvaardigen veel. Geen krachtige bidder, o neen, maar in een krachtig gebed in ootmoed en onderwerping aan de wil des Heeren in Christus ligt de belofte der verhoring en is daarom heerlijk van uitwerking. Zie dat ook bij de vrienden van Petrus, hoe de Heere als antwoord Zijn Engel zendt en Petrus de gevangenis uitleidt. Die verhoring, zij is zo haastig en verrassend, dat, wanneer Petrus voor de deur staat te kloppen de dienstmaagd meent, dat het zijn schim is. Neen, dat het zo wonderlijk zou gaan, daar hadden zij niet op durven rekenen. Ik denk, dat ze met den dichter van Ps. 126: 2 wel hebben gezongen:

God heeft bij ons wat groots verricht Hij Zelf heeft onze druk verlicht. Hij heeft door wond'ren ons bevrijd. Dies juichen wij en zijn verblijd.

O, let op de zegen der gevouwen handen en laat ons toch nimmer denken, dat er noden en bezwaren, zorgen en banden zijn, waaruit de Heere ons niet kan verlossen.

Als Herodes die enkele mannen en vrouwen in het huis van Maria gezien had, zou hij er om gelachen hebben, zich spottend afvragend wat nu zo'n gebed vermag tegen zijn welverzekerde kerker. Doch de Heere bewees, dat Hij het gebed Zijns volks om Christus' wil zal verhoren. En als de Heere werkt, wie zal dan keren?

Och, wat is er ook gezucht in de tijd, toen de vijand ons land bezet had. Daarom, omdat Christus' ambtelijke bediening ongestoord voortgaat aan 's Vaders rechterhand, daarom zal het gebed Zijns volks niet worden afgesneden. Hoe menigmaal mochten de tenten Zijns volks weergalmen van hulp en heil hun aangebracht. En heeft de Heere ook in ons land geen grote wonderen verricht.

Dat toch in deze ernstige tijden van Godverlating en miskenning onze zonen en dochteren, ja ook ouderen van dagen de genade des gebeds mochten verkrijgen.

Dat ge het toch met al Uw ziels- en lichaamsnoden niet van bergen of heuvelen verwacht, maar van Hem, Die als uit het onmogelijke redt en verlost. De wegen, die de Heere met Zijn volk houdt, ze mochten dienen tot bouwstof voor het leven des geloofs, om van alles te leren afzien en datgene in de weg des gebeds alleen van den Heere te verwachten, wat tot Zijne eer en onze zaligheid van node is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen