Woestijn: leven tussen kale vlaktes en oases

Droogte

Beeld

4-8 liter: zoveel drinkwater heb je per dag nodig in de woestijn. Door de hitte raak je veel vocht kwijt. In de woestijn zelf is weinig of geen water te vinden. Het is duidelijk: de woestijn is een plek van droogte.

In de Bijbel zie je dit terug. Denk aan de dorst van Hagar en Ismaël in de woestijn. Of aan het volk Israël, voordat Mozes tegen de rots sloeg. David schrijft in psalm 63 over een dor en mat land, zonder water. Daar dorst hij vooral naar God.

Les

Dorsten naar God: wat is dat? In psalm 42 en 63 kun je Davids ‘dorsten’ omschrijven met ‘verlangen’. In de kanttekeningen staat zelfs: “uitermate zeer verlangen”. Hij verlangt naar het huis van God, naar God Zelf. Het dorsten naar God gaat nog verder. De Heere Jezus zegt: Zo iemand dorst heeft, die kome tot Mij en drinke (Johannes 7:37). Hem heb je nodig in je levensreis door de woestijn!

Citaat Bijbel

O God, Gij zijt mijn God, ik zoek U in den dageraad; mijn ziel dorst naar U; mijn vlees verlangt naar U, in een land, dor en mat, zonder water (Psalm 63:2).

Voor jou

Ken je dat verlangen naar God? Of drink je van het zoute water van de zonde? Alleen het Levende Water maakt je vol!

Lied

O, alle dorstigen, komt tot de wateren

Gij die geen geld hebt, komt, koopt en eet

Koopt zonder geld, kom en wacht niet tot later

God houdt voor d’ armsten Zijn tafel gereed.

N.a.v. Jesaja 55:1

Oase

Beeld

Een gebied in de woestijn waar een waterbron aanwezig is, noem je een ‘oase’. Het is een vruchtbare plaats, waar planten groeien. Het is een plaats waar reizigers tot rust komen.

Het volk Israël heeft veertig jaar door de woestijn gereisd. In een gebied waar alles dor en droog is om je heen, is water van levensbelang voor de mensen en dieren. De teleurstelling was dan ook groot toen het water bij Mara bitter smaakte. De Heere zorgde voor de Israëlieten en leidde hen vervolgens naar Elim, een oase met twaalf waterbronnen en zeventig palmbomen (Exodus 15:22-27).

‘Eng.éedi’ is een andere bekende oase en ligt aan de westkant van de Dode Zee. David hield zich schuil in Eng.éedi, toen hij vluchtte voor koning Saul (1 Samuël 23 en 24).

Les

Voor Gods kinderen is het leven op aarde net als een woestijnreis. De geestelijke strijd vraagt veel van hun ‘conditie’. Daarom kijken ze uit naar rustmomenten, oases. Kenmerkend voor een oase is de aanwezigheid van een bron. Zo is het ook bij Gods kinderen. De oases in hun leven, zijn de momenten dat ze het dichtst bij de Bron zijn.

Citaat Bijbel

Maar zo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal, dien zal in eeuwigheid niet dorsten; maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven (Johannes 4:14).

Voor jou

Hoe belangrijk is stille tijd voor jou? Zijn het de ‘oases’ in je drukke leven?

Nomaden

Beeld

Een nomade is iemand zonder vaste woonplaats. Vaak trekt een nomade met een kudde rond. Hij heeft een zwervend bestaan door de woestijn.

In de Bijbel lees je veel over mensen die een nomadenbestaan hadden. Enkele voorbeelden van mensen die (voor een periode) in de woestijn leefden, zijn Abraham, Mozes, Johannes de Doper en de Heere Jezus.

Waarom woonden deze mensen (tijdelijk) in de woestijn? De Heere gebruikte deze periode als voorbereidingstijd of een moment om tot inkeer te komen. Het volk Israël zwierf veertig jaar door de woestijn, voordat ze het Beloofde Land in mochten. Johannes de Doper woonde in de woestijn tot het moment dat hij ‘in dienst’ ging (Luk. 1:80). De Heere Jezus was veertig dagen in de woestijn, voordat Hij verzocht werd door de duivel (Lukas 4).

Les

Kenmerkend voor de woestijn is de rust en stilte. Een plek om na te denken en te vragen welke richting God je wijst. Hiervoor is juist die stilte nodig. Je hoeft er vaak weinig voor te doen om een gevulde agenda te hebben. Zoek de stilte op en luister naar wat God tegen je wil zeggen. Vraag in je gebed hoe God jou in Zijn dienst wil gebruiken.

Citaat Bijbel (net na Jezus’ verzoeking door de duivel)

En Jezus keerde weder door de kracht des Geestes naar Galiléa; en het gerucht van Hem ging uit door het gehele omliggende land. En Hij leerde in hun synagogen, en werd van allen geprezen (Lukas 4:14-15).

Voor jou

Hoe ben jij ambassadeur van Gods Koninkrijk?

(On)vruchtbaarheid

Beeld

In Afrika is het een enorm probleem: verwoestijning. De woestijn wordt groter, akkergrond neemt af. Bomen- en plantengroei stopt. Er is geen eten meer te krijgen.

Ook in de Bijbel lees je over de woestijn als onvruchtbare plaats. Een plek waar weinig leven is. Denk aan de achtergrond van Ezechiëls visioen over de dorre doodsbeenderen.

Je kunt het je niet voorstellen: een woestijn die in een bos verandert. Toch staat dat in Jesaja 32:15. In Jesaja 35 lees je bovendien dat de wildernis zal bloeien als een roos. In Ezechiëls visioen (Ezechiël 47) komt er een waterstroom uit de tempel, die de woestijn vruchtbaar maakt. Allemaal onmogelijk, zou je denken. Wat bedoelt de Heere hiermee?

Les

Die woestijn: dat is ons hart. Het is daar een wildernis. Er groeien geen vruchten tot eer van God. Tenzij de Heilige Geest in je hart werkt. Hij is als de waterstroom vanuit de tempel, die het land vruchtbaar maakt. Hij geeft geen kleine druppeltjes, maar een stroom. Je leest het hieronder: uitgegoten. Bij Hem is genoeg water voor je dorre hart!

Tekst

Totdat over ons uitgegoten worde de Geest uit de hoogte; dan zal de woestijn tot een vruchtbaar veld worden, en het vruchtbare veld zal voor een woud geacht worden (Jesaja 32:15).

Voor jou

Op wie vertrouw jij? Lees Jeremía 17:5-8. • Op mensen? Dan vergelijkt de Heere jou met een kale struik in de woestijn, die geen vrucht draagt.

• Op de HEERE? Dan ben je als een boom, geworteld aan een rivier. Als er kou komt, blijven de bladeren groen. Bij hitte blijft de boom vrucht dragen.

Lied van een geestelijke nomade

Eens was ik een vreemd’ling voor God en mijn hart;

Ik kende geen schuld en gevoelde geen smart.

Ik vroeg niet: Mijn ziele, doorziet gij uw lot?

Hoe zult gij rechtvaardig verschijnen voor God?

Al sprak daar een stem uit de Heilige Blaân

Van ’t Lam, met de zonden der wereld belaân,

Ik zocht bij de kruispaal geen veilige wijk,

‘k stond blind, en van verr’, in mijzelven zo rijk.

Ik deed als Jeruzalems dochters weleer:

Ik weend’ om de pijn van mijn lijdenden Heer,

En dacht er niet aan, dat ik zelf door mijn schuld

Zijn kroon had gevlochten, Zijn beker gevuld.

Maar toen mij Gods Geest aan mijzelf had ontdekt,

Toen werd in mijn ziele de vreze gewekt.

Toen voeld’ ik wat eisen Gods heiligheid deed:

Daar werd al mijn deugd een wegwerpelijk kleed!

Toen vluchtte ik tot Jezus! Hij heeft mij gered;

Hij heeft mij verlost van het vonnis der Wet;

Mijn heil en mijn vrede en mijn leven werd Hij:

Ik boog m’, en geloofd’, en mijn God sprak mij vrij.

Nu ken ik die waarheid, zo diep als gewis,

Dat Christus alleen mijn gerechtigheid is!

Nu tart ik de dood, nu verwin ik het graf,

Nu neemt mij geen satan de zegekroon af!

Nu reis ik getroost onder ’t heiligend kruis,

Naar ’t erfdeel daar Boven in ’t Vaderlijk huis.

Mijn Jezus geleidt mij door d’ aardse woestijn:

“Gestorven voor mij”, zal mijn zwanenzang zijn!

Robert Murray M'Cheyne

Woestijnweetjes

20% van de aarde bestaat uit woestijn.

Als er in een bepaald gebied minder dan 250 millimeter regen per jaar valt, wordt het een woestijn genoemd.

In de Sahara valt er nog geen half glas regen per jaar.

3 Een mens kan drie dagen zonder water.

Nomaden zijn de inwoners van de woestijn.

20% van de woestijnen bestaat uit zand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen