Levensgevaarlijk

Het is zondag. Zondagmiddag. Vandaag heb ik de rol van geneeskundige officier van dienst, OvDG. Bij grote of ingewikkelde incidenten komt de OvDG in actie om allerlei vormen van aansturing en afstemming te doen met ambulancecollega’s en overige hulpdiensten. Zojuist was ik bij een ernstig gewond kind in een speeltuin. Nu ben ik op weg naar een volgende melding. Eén van de categorie ‘het valt mee of het is heel ernstig’. Die variatie maakt dit werk zo boeiend. Kortgezegd komt het hierop neer: enkele jongeren zijn bouwvallige slooppanden op verboden terrein ingegaan en nu al enige tijd vermist. De slooppanden behoorden ooit tot een grote fabriek. Inmiddels is het een ruïne met volop instortingsgevaar en andere risico’s. De waarschuwingsborden, hekken en camera’s hebben deze jongeren blijkbaar niet tegen kunnen houden. Meerdere hulpdiensten staan stand-by. Op veilige afstand. Wat gaan we doen? Zijn de jongeren bedolven onder een omvallende muur? Gevallen door een verrotte verdiepingsvloer? Ingesloten in één van de kelders? Of … ongezien gevlucht en inmiddels ergens veilig verscholen? Stel: jij bent hulpverlener. Wat zou jij nu doen? Laat je het gaan? Eigen schuld, dikke bult? Of zou je met gevaar voor eigen leven de ruïne ingaan in de hoop deze jongeren te redden uit hun levensgevaar?

Opnieuw is het zondag. Zondagmorgen. Deze keer geen OvDGdienst, maar kerkdienst. De preek gaat over Matthéüs 7. Over de nauwe en wijde poort en de brede weg. De melding is ernstig. Ik denk terug aan mijn ervaring met die vermiste jongeren. Jij en ik, wij zijn van onszelf óók op levensgevaarlijk terrein! In de ruïne van een zondige wereld en de puinhopen van onze zonden. De brede weg. Ondanks alle waarschuwingen, de omheining van Gods Woord en de wetenschap dat Zijn ogen alles zien. Veel kerkmensen lopen op de rechterstrook van de brede weg, zo klinkt het deze zondagmorgen. Maar het is wel de brede weg. Deze melding valt zeker niet mee! En nu? Ongezien vluchten kan niet. Omkomen door eigen schuld? Welke hulpverlener kán ons redden? Wie wíl ons redden? Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe. God bleef niet op een veilige afstand. De Heere Jezus bleef niet stand-by. God gaf Zijn Zoon. Hij daalde als Helper reddend af in onze levensgevaarlijke ruïne. Het kostte Hem zelfs Zijn leven… Ook voor jou?

Beluister hier de preek terug!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen