Vreemdelingen verstrooid in...

”Versterk uw broeders”, had Jezus tegen Petrus gezegd. Op dat ogenblik heeft de discipel niet gedacht aan Gods kinderen in de provincies of landschappen die in de tekst worden genoemd. Delen van het Romeinse rijk, een uitgestrekt gebied dat tegenwoordig Turkije heet.

De christengemeenten lagen in die landschappen verstrooid, ver van elkaar en bestonden meestal uit een klein aantal bekeerde Joden en heidenen. Ze wisten van elkaar af, ontmoetten elkaar graag, maar de afstanden waren groot, het reizen was moeilijk en gevaarlijk.

De Joden ontbrandden in vijandschap toen ze zagen dat sommigen van hun volksgenoten christen geworden waren. En de heidenen vonden het vreemd en ergerlijk zoals hun vroegere vrienden afstand namen van hun voorgaande levenswandel. Ze deden zo leuk mee, prachtlui, en nu dít? In elk hoofdstuk van 1 Petrus schrijft de apostel over vervolging.

Zijn broeders noemt hij vreemdelingen: hij wist wel dat ze op vijandig gebied waren, niet geduld werden en veel te lijden hadden. Hun thuis was niet hier beneden, ze gingen op de smalle weg, zoekend het vaderland dat boven is (Hebr. 11:13,14). Ik ben een vreemdeling op de aarde, verberg Uw geboden voor mij niet (Ps. 119:19).

Van nature zijn we uit de aarde aards en zoeken de dingen van hier en nu. Dat thuis moeten we eens verlaten en waar zullen we dan wonen? Petrus versterkt zijn broeders door ze vreemdelingen te noemen, ze zijn geworden wat ze in hun eertijds niet waren, het is een genadenaam. Vreemdelingen voor de godsdienst en de wereld, maar bekend bij God en Christus. Een gelukkig volk, nietwaar?

Zij werden vreemdelingen door wedergeboorte (vs. 3a). Het oorspronkelijke maakt duidelijk dat dit was gebeurd in een punt des tijds. Door dat onnaspeurlijke wonder wordt een mens in Adam een mens in Christus (DL 4-12).

In vers 23 schrijft Petrus: Gíj die wedergeboren zijt… Maar in vers 3 sluit hij zichzelf in: Die óns, u en mij, heeft wedergeboren…

In de wereld, niet van de wereld. Mijn bestaan van nature en vreemdelingschap. Welbehagen en verantwoordelijkheid. Roem en eer of Christus (Hebr. 11:26). Weet je ervan dat door genade de grootste dilemma’s heilig eenvoudig werden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen