Fleur Werkman

Nou Fleur, met deze basisinformatie kunnen we aan de slag. Laten we eens beginnen bij de kerk…

“Ja, we gaan in Den Helder naar de kerk. Mijn vader is daar, net als mijn opa, ouderling. We zijn met nog geen 50 mensen.”

Tjonge, dat is wel een heel klein clubje!

“Klopt. En dat wordt alleen maar minder. Mijn getrouwde zussen zijn ook verhuisd en dat zie je dus vaak gebeuren. Jonge mensen en stelletjes trekken weg. En hoe het dan verder gaat, durven we denk ik met z’n allen niet hardop te zeggen.”

Hoe groot is de groep waarmee je catechisatie krijgt?

“We zijn met z’n achten. In de leeftijd van 14 tot 17. Mijn opa gaf ons altijd catechisatie. Dat was wel bijzonder. Maar hij is al oud en het volgende seizoen gaat hij dat niet meer doen. JV hebben we niet omdat er geen kinderen onder de 12 zijn.”

Heb je weleens, in de vakantie ofzo, in een grote, volle kerk gezeten?

“Nou, zeker. Het verschil is enorm. Vooral met het zingen. Ik vond dat echt gewel dig, zo mooi! Maar de mensen daar zullen elkaar niet allemaal kennen. Dat is bij ons wel zo en dat is heel fijn.”

Je gaat dus niet naar een reformatorische school. Hoe is dat?

“Ja, wel prima eigenlijk. Ik word geaccepteerd. Ze weten dat ik niet naar de kermis ga of op zondag naar een feestje of naar het strand, noem maar op. Verder zijn ze weleens nieuwsgierig wat ik nu geloof, wat ik wel of niet mag. Ik heb er vriendinnen en ze houden veel rekening met me. Het moeilijkste vind ik wel het vele vloeken. Ik vind school gewoon leuk en ik weet ook niet beter natuurlijk.

Ik heb weleens gehoord dat het op refo-scholen echt niet altijd makkelijk is. Gedoe over korte rokken of lange rokken. Weet je, ik heb daar dus nooit gezeur over. Dat is gewoon geen ding bij ons. Ze accepteren me zoals ik ben.”

Laat me raden: je bijbaantje doe je in de bollenvelden?

“Haha, nee hoor. Dat zie je inderdaad erg veel hier. Nee, ik werk bij de McDonald’s. Christelijke werkgevers zijn hier eigenlijk niet. Maar ook bij de Mc geldt dat ik mag zijn wie ik ben. Ik word bijvoorbeeld niet op zondag ingepland. Ik ben de enige refo, ook hier.”

Je wilt graag de zorg in, over dat antwoord hoefde je niet lang over na te denken zeg!

“Nee, dat weet ik al heel lang. Ik ben wel 35 keer geopereerd. Als kind van 2 kwamen ze erachter dat ik tumoren op mijn stembanden en in mijn luchtpijp heb. Ik zou stikken als ik er niet aan geholpen zou worden. Het is nu 5 jaar weg en ik ben vrijgegeven door het ziekenhuis. Tot die tijd had ik elk jaar controle. En nu lijkt het me zo mooi om aan de andere kant van het bed te staan. Ik wil ervoor zorgen dat kinderen niet zenuwachtig of bang zijn. Want ik weet wat het is.”

Vuur, het thema van deze Daniël… Geeft dat woord je een positief of negatief gevoel?

‘Positief, absoluut! Vuur is warmte, vuur is licht. Licht dat je leidt.”

En als we het in Bijbels licht bekijken, waar denk je dan aan?

“Aan de brandende braambos. En aan Pinksteren. Maar ook aan Sódom en Gomórra. Toen kwam er vuur uit de hemel. Dat was niet best.”

Fleur Werkman

• Leeftijd: 17

• Woonplaats: Breezand (ligt vlak onder Den Helder en het waait er eigenlijk altijd)

• School: havo 4 aan het ‘Lyceum Aan Zee’

• Aantal zussen: drie

• Huisdier: hond

• Tante Fleur? Ja, bijna twee keer

• Bijbaantje: ja

• Beroep van haar dromen: kinderverpleegkundige of anesthesist

• Kerkt in: Den Helder

• En haar vader was, hoe kan het anders, marineman!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen