Onder vuur liggen

De dichter van psalm 66 zegt dat God hem en zijn volk net zo op de proef heeft gesteld als de manier waarop je zilver loutert. Dat was heftig! God heeft hen in het nauw gebracht, omliggende volken bedreigden en overheersten hen. Het was alsof God hen door het vuur en het water liet gaan.

Mozes zegt dat het beste van het leven moeite en verdriet is. Niemand heeft een onbezorgd leven. De vraag is of die ellende er is om je te beproeven of te straffen.

Iemand zonder God zei berustend tegen mij: “Het leven is als een pijp kaneel, een ieder zuigt eraan en krijgt zijn deel.” Een kind van God zucht net zo goed onder de moeite en het verdriet. Wellicht met een gebalde vuist en een schreeuw naar de hemel. In dat geval zit er nog veel vuil bij het zilver, maar er was iemand die tegen mij zei: “Ik heb dit allemaal nodig. Anders zou ik mijn God vergeten.” Ik denk dat de hemelse Zilversmid in haar iets van Zijn beeld begon te zien. Inmiddels is ze geheel gezuiverd voor Gods troon gekomen en nu ziet Hij Zijn beeld in haar terug.

Als God Zijn kind beproeft, is dat pijnlijk en niet fijn. Uiteindelijk levert het een vreedzame vrucht der gerechtigheid op (Hebreeën 12:11). In plaats van droefheid die er tijdens het louteringsproces was, is er gerechtigheid die je geweten vrede en blijdschap geeft. Zo krijg je zekerheid dat je een echt kind van God bent.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen