Verdronken reinheid?
Was het een examenfeest of een verjaardagsfeest? Ik weet het niet meer. Maar feest was het. Wás het. Laat op de avond. Thuis op het erf. Kerkelijk erf trouwens ook. Hartje Biblebelt. Ook wij werden uitgenodigd. Niet door een kaartje, maar door een telefoontje: 112. Eén van de feestgangers is bewusteloos. Ons blauwe licht flitst over de weilanden. Bij aankomst wordt de patiënt al door andere feestgangers naar ons gesjouwd. Daarachteraan komen de gastvrije ouders.
Met een plof landt de patiënt op de brancard. We schuiven onze patiënt naar binnen en sluiten de deuren. Midden in het tumult hebben we zo een rustige werkplek. Felle, witte binnenverlichting valt op ons slachtoffer. Voor ons ligt een meisje. Hoe oud? Vijftien? JV-leeftijd. Ze merkt niet dat wij vol zorg naar haar kijken. Ze is haar bewustzijn kwijt. Haar kleding trouwens ook. Een deel van de bovenkleding is weg en de rest is open. De onderkleding is weinig verhullend. Haar huid ziet er nat en bezweet uit. Lange, donkere haren hangen over de brancardrand, besmeurd met braaksel. Het is moeilijk voor te stellen hoe deze jonge meid op zondag verzorgd, gekleed en wakker in een kerkbank zit. We rijden het erf af. Voor deze situaties is ziekenhuiszorg en preventieve nazorg belangrijk.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat je nu denkt. Waar zit je met je gedachten? Heb je medelijden? Herken je het? Vind je het gewoon een domme streek? Een suffe puberactie? Of belachelijk misschien? Zoiets zou jou niet overkomen? Eerlijk gezegd kijk ik er heel anders naar. Toen en nu nog. En ik hoop jullie ook, jongens en meiden. En ook je ouders. Ik voel helemaal geen behoefte om deze jonge meid iets te verwijten. Haar leed was al genoeg. Zou jij dronken, bewusteloos en grotendeels ontkleed op een feest willen liggen? Mijn gedachten blijven steken bij de omstanders. Die ouders en die andere feestende jongeren. Die alles gezien hebben. Wie kocht voor minderjarigen bier? Wie had die kratten hiernaartoe versleept? Wat hebben de omstanders gedacht toen dit meisje haar eerste biertje nam? En de tweede? De derde? En de...? Wie zag de alcohol toenemen en de kleding afnemen? Waarom gebeurde dit? Wie hield zijn of haar ogen en gedachten rein? Waarom greep niemand in? Waar waren de ouders? Wat was hun zorg? Gemengde gevoelens van verbazing, boosheid, verdriet en teleurstelling kwamen bij mij naar boven. En bij jou?
Zorg voor reinheid gaat verder dan jezelf. Dat kun je sowieso alleen samen. Met God en je naasten. Bescherm je lichaam. Bescherm je reinheid. Als iets van onschatbare waarde. Ook op feestjes. Ook zonder alcohol. En let je dan ook op je vrienden en vriendinnen? Dat is vriendschap! Je laat toch niet gebeuren dat hen zoiets aangrijpends overkomt, terwijl jij erbij staat? Zet jij je ervoor in om samen rein te zijn? Durf jij een feestverlater te zijn? Lastig? Wellicht. De moeite waard? Zeker weten!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 oktober 2025
Daniel | 48 Pagina's