Getuigen van genade

Het werk in ‘De Lichtboei’ in Breda

In inloopcentrum ‘De Lichtboei’ in Breda zet evangelist Walhout zich in om mensen te bereiken met het Evangelie. Vanuit zijn roeping om anderen over Gods Woord te vertellen, trekt hij de wijk in, deelt hij folders uit en organiseert hij ontmoetingen in het inloophuis. In dit interview vertelt hij over zijn ervaringen en persoonlijke gesprekken.

Hoe bent u in het evangelisatiewerk terechtgekomen?

“Ik heb jarenlang gewerkt als werktuigbouwkundige, maar voelde me geroepen om met mensen over Gods Woord te spreken en het te verspreiden. Na elf jaar op het zendingsveld in Guinee en na een technische baan in Nederland ben ik in april vorig jaar als evangelist gestart in Breda.”

Wat houdt uw werk in ‘De Lichtboei’ in?

“Ik trek de wijk in en ga in gesprek met mensen. Vaak door gewoon op deurbellen te drukken. Daar zie ik soms tegenop, maar vaak ontstaan mooie gesprekken. Ook ontvangen we mensen in ons inloophuis, waar we samen eten en bijbelstudies houden.”

Hoe reageren de mensen in Boeimeer?

“Boeimeer is een wijk met veel hoogopgeleide mensen. Ze redden zich prima in het leven, maar velen kennen de Bijbel nauwelijks, ondanks hun roomse achtergrond. Toch probeer ik de boodschap van het Evangelie over te dragen.”

Welke rol speelt het inloopcentrum hierin?

“Ooit had Breda een kleine Gereformeerde Gemeente, maar die verdween toen leden verhuisden. Nu gebruiken we het kerkgebouw voor evangelisatiewerk. Mensen komen naar de inloopmorgens, maaltijden en themabijeenkomsten. Sommigen keren terug naar de kerk, zoals Johan van Nieuwenhuizen, die hier opgroeide en nu weer naar de diensten komt.”

Wat is uw ervaring op straat?

“Vrijwilligers delen folders uit en staan met een kraam in de binnenstad. Het is bijzonder hoeveel materiaal wordt meegenomen en welke gesprekken er ontstaan. Evangelisatiewerk voelt soms als ploegen op rotsen, maar ik geloof dat er ook vruchtbare grond is die wacht op het zaad van Gods Woord.”

Kinderen en tieners op de club in Rotterdam-Zuid

Al achttien jaar zet de familie J. Nijsse uit Barendrecht zich in voor de kinderclub in Rotterdam-Zuid. Toen de kinderen een jaar of vier waren, gingen ze mee. Later werden ze zelf leidinggevende.

Hoe zijn jullie bij het clubwerk betrokken geraakt?

Moeder Carolien: “In onze vorige gemeente, Wageningen, waren we actief in het jeugdwerk. Na onze verhuizing wilden we weer graag vrijwilligerswerk doen. Toen hoorden we over de club aan het Afrikaanderplein. Die is in 1978 opgezet door onze gemeente, die toen nog in Rotterdam kerkte aan het Mijnsherenplein. We zijn er gaan helpen, en dat doen we nog steeds.”

Zoon Frank (20): “Ik weet niet anders dan dat het een deel van ons gezinsleven is. We gingen mee en zaten tussen de andere kinderen. Toen we wat ouder werden, gingen we meehelpen. Mijn broer woont nu in Oeganda, maar de andere gezinsleden zijn allemaal nog steeds bij de club betrokken.”

Wat is jullie motivatie om je hiervoor in te zetten?

Carolien: „Het is ontzettend mooi werk om de kinderen over Gods Woord te vertellen én om hun warmte en gezelligheid te bieden. We zien het ook als een taak, en dan kun je er ook niet zomaar mee stoppen. Trouw is belangrijk, ook richting de deelnemers. We genieten er ook van dat we ons als gezin hiervoor inzetten. Het is heel waardevol om vrijwilligerswerk een deel van je gezinsleven te laten zijn.”

Zijn er dingen veranderd in de loop van de tijd?

Frank: “We moesten naar een ander gebouw verhuizen. Dat is minder zichtbaar, maar dat heeft geen invloed gehad op het aantal bezoekers.”

Carolien: „De liederen die we zingen, schreven we altijd op grote vellen papier. Sinds de coronatijd werken we met PowerPoint. De club gaat nog steeds uit van de gemeente in Barendrecht, maar de leiders komen nu uit de wijde omgeving.”

Hoeveel kinderen komen er naar de club?

Carolien: “Nu tussen de 35 en de 50. Ze mogen komen als ze vier jaar zijn. De oudste deelnemers zijn achttien. Vroeger was er een aparte tienerclub op maandagavond. Nu komen alle leeftijden op vrijdagavond en daardoor stromen de kinderen makkelijker door naar de volgende leeftijdsgroep.”

Wat kun je als jongere betekenen in dit clubwerk?

Frank: “We doen er eigenlijk van alles. We halen kinderen thuis op, vertellen Bijbelverhalen, helpen bij het maken van de vragen, en we bewaren de orde. Na afloop brengen we de kinderen thuis. Een behoorlijk aantal kinderen komt uit gebroken gezinnen. Het is zo mooi om hun liefde, aandacht en betrokkenheid te kunnen geven. En op de club worden ze onder het Woord gebracht.”

Carolien: “Best bijzonder dat sommigen al dertien of veertien jaar komen. Anderen haken af, bijvoorbeeld omdat ze vrijdagsavonds een baantje hebben. Of ze vertrekken stilletjes.” Frank: “Sommigen zien we later terug, als ze zelf kinderen hebben gekregen en die naar de club komen brengen.” Carolien: “Of kleinkinderen. Van sommige families zit al de derde generatie op de club.”

Niet alleen rotsen, ook aarde die op het zaad wacht

Marinka Zijl (25) is actief lid van de ‘Boskoopse vissers’: een groep mensen die actief is in het straatwerk. De naam verwijst naar vissers van mensen (Matthéüs 4 vers 19). Het straatwerk is ontstaan vanuit de gedachte dat het niet goed is als er binnen een gemeenschap alleen maar wordt gesproken over vissen vangen, zonder dat er iemand is die vist.

Hoe geven jullie het straatwerk vorm?

“We hebben een groepsapp waarin je eenvoudig kunt aangeven wanneer je beschikbaar bent. De evangelisatiemomenten vinden (afhankelijk van de beschikbaarheid) plaats op vrijdagavond of zaterdagochtend. We gaan twee aan twee de straat op. Samen gaan we naar het centrum van Boskoop om in gesprek te gaan met mensen.”

Hoe doe je dat ‘in gesprek gaan’?

“Ik neem altijd iets mee. Bijvoorbeeld het foldertje ‘Het Kruis’ van de serie ‘in gesprek over’. Ik vraag dan bijvoor beeld of de boodschap van het kruis hen iets zegt. Recent had ik een kaartje mee waar het schilderij van Rembrandt over de verloren zoon op staat. Je hebt dan een mogelijkheid om de kern van het Evangelie uit te leggen naar aanleiding van het bekende schilderij. Rondom heilsfeiten neem ik folders mee uit het aanbod van EVGG die een uitleg van de heilsfeiten bevatten.”

Staan mensen open voor een gesprek?

“Ja, het valt me op dat vooral jonge mensen open staan voor een gesprek en op zoek zijn naar een antwoord op de vraag: wat is waarheid? Af en toe wijzen mensen een gesprek af en lopen door. Daarnaast hoort ‘gewoon een praatje maken’ ook bij evangelisatie. Wij denken vaak dat mensen niet open staan voor een gesprek, maar het is onze taak om uit te delen.”

Wat heeft jou ertoe gebracht of wat heeft ertoe geleid dat je dit werk ging doen?

“Ik vind het moeilijk en heerlijk werk! Vooraf zie ik er tegenop. Vaak denk ik dan: als de Heere Jezus aan een krúís stierf, schaam ik mij dan om het Evangelie te delen? Tegen die achtergrond vind ik Jesaja 55 vers 11 heel bemoedigend. ‘Gods Woord zal nooit ledig tot Hem wederkeren. Het zal doen wat Hem behaagt.’ Mensen hebben de boodschap gehoord. Ze kunnen niet meer zeggen dat ze het niet wisten. De uitwerking is voor ons verborgen, maar het gaat uiteindelijk om de verheerlijking van Zijn Naam.

De Gereformeerde Gemeente van Boskoop is actief in het evangelisatiewerk

Zo wordt er één keer per jaar gefolderd in heel Boskoop volgens een meerjarenschema waarbij als foldermoment de christelijke feestdagen en bid- en dankdag worden afgewisseld. Daarnaast stellen we op Monumentendag de kerk ’s morgens open, waarbij bezoekers een rondleiding door de kerk kunnen krijgen, een kopje koffie kunnen drinken en waarbij er meestal een muzikaal programma wordt geboden in de vorm van koorzang of orgelspel. De volgende (zon)dag is een speciale evangelisatiedienst, waarvoor gemeenteleden worden gestimuleerd hun onkerkelijke buren, kennissen en collega’s mee te nemen. Ook is er een straatevangelisatieteam actief, dat op verschillende plekken met grote regelmaat gesprekjes probeert aan te knopen. Daarbij is twee keer door een groepje gemeenteleden gezongen, een keer is er erwtensoep uitgedeeld en op Valentijnsdag zijn er chocoladehartjes met een bijbeltekst uitgedeeld. Ook is er eens in de maand op zaterdagochtend een kinderbijbelclub en staan de maandelijkse koffieochtenden voor gemeenteleden ook open voor alle Boskopers. Ook is er samenwerking gezocht met de gemeentelijke welzijnsorganisatie ‘Tom in de buurt’. Zij kunnen een beroep doen op vrijwilligers uit onze gemeente om een luisterend oor en een helpende hand te bieden aan Boskopers die daar behoefte aan hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen