Voedselbanken

Wist je dat...
• er in Nederland maar liefst 162 voedselbanken actief zijn?
• deze voedselbanken nodig zijn om meer dan 80.000 Nederlanders te eten te geven?
• dit de meest schrijnende gevallen zijn van de in totaal meer dan een miljoen Nederlanders die onder de armoedegrens leven?

Na tien jaar voor de zending in Ecuador te hebben gewoond en in een armoedewijk te hebben gewerkt, vind ik het een vreemde gewaarwording. Dat er in een land als Nederland een paar voedselbanken nodig zijn, valt nog te begrijpen. Ook in een ideale situatie zullen er mensen zijn die in de problemen raken. Dat armoede ook in Nederland voorkomt, verbaast ook niet echt. Maar op deze schaal… dat zou je toch niet denken?
Kennelijk zijn er honderdduizenden Nederlanders die zeer krap bij kas zitten. Tienduizenden in onze eigen samenleving hebben zelfs zo weinig dat ze soms met een knorrende maag naar bed gaan. Meer dan 80.000 mensen zijn blij dat ze tijdelijk zijn toegelaten om gratis voedsel te krijgen bij één van de 162 voedselbanken. Dat zijn geen schaamteloze profiteurs. Er is echt wel goed gekeken of ze het nodig hebben. Je staat niet zomaar in die rij.
Wie de geschiedenis van de voedselbanken nagaat, ziet dat ze uit Amerika afkomstig zijn. In Arizona bleek rond 1970 een kerkelijk voedselproject in een grote behoefte te voorzien. In Nederland werd het idee pas rond het jaar 2000 opgepikt. Lang bleef het bij een enkele voedselbank voor de echte uitvallers in de samenleving. Maar door de economische crisis steeg het aantal banken en gebruikers vooral na 2010 fors.
Je vraagt je af wie er zoal naar zo’n voedselbank gaan. Dat zijn gewone Nederlanders zoals jij en ik. Het ongewone aan hun situatie is dat ze in problemen zijn geraakt. Ze zijn hun werk kwijtgeraakt en kunnen hun rekeningen niet meer betalen. Of ze zijn door allerlei aanlokkelijke reclames en aanbiedingen in de schulden geraakt. Van het één komt dan het ander. Warenhuizen berekenen rente op rente, incassobureaus pikken hun graantje mee en zelfs de deurwaarder kost geld.
De vraag is wat jij en ik met deze informatie doen. Halen we onze schouders op? Typisch een geval van ‘wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten’ en ‘boontje komt om zijn loontje’? Op zichzelf is het waar dat deze mensen van tevoren wat beter hadden moeten nadenken. Maar waar het om gaat, is dat zij uitvallers zijn uit ónze samenleving. Kennelijk beweegt die zich zodanig dat een groeiende groep mensen niet meer meekomt.
Dat zou ons allemaal zorg moeten geven. Het is ónze samenleving die onder druk staat. Juist vanuit een christelijke levensovertuiging moeten we daar aandacht voor hebben. De vluchteling aan de poort, de arme in de straat… de Bijbel roept op om er goede aandacht voor te hebben. We zijn allemaal schepselen van de volmaakte Schepper. En hoewel we allemaal diep gevallen zijn, heeft Hij ons behoud nog op het oog.
Het motto van de voedselbanken is: ‘Oog voor voedsel, hart voor mensen’. Dat dit bij een christelijke levenshouding past, blijkt wel uit de vierde bede uit het gebed van de Heere Jezus: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’. Daaraan schouderophalend voorbij leven, heeft consequenties. Ook voor de samenleving. Mogelijk zien we daar tijdens de verkiezingen in maart al iets van.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Terug naar resultaten Printen