Ben je herkenbaar?
Reformatorische jongeren in de praktijk van het bedrijfsleven
Je bent achttien jaar en je zit je hele leven al op een reformatorische school. Je bent al die tijd gevormd in een beschermde omgeving. Maar straks ga je stagelopen in een bedrijf waar je bijna of misschien wel helemaal geen christelijke collega's hebt. In dit artikel komt een aantal jongeren aan het woord die zich bezinnen op de vraag: hoe moet mijn houding zijn op een werkplek in een niet-christelijke omgeving?
Ben je herkenbaar op je werkplek? Moet je direct uitleggen dat je een christelijke achtergrond hebt? Heb je de verantwoordelijkheid om je collega's te wijzen op zaken waar je niet achter kunt staan? Hoe leg je je principes uit aan je collega's? Dat zijn de vragen waar Frans van Erkel, Maartine van den Herik en Jaco Roukens over nadachten. Ze zitten in het laatste jaar van de commerciële opleiding op mbo-niveau die ze volgen aan het Hoornbeeck College in Rotterdam. Tijdens de opleiding moet er ook stage gelopen worden bij een commercieel bedrijf. Vorig jaar zijn ze alle drie al één periode op stage geweest en binnenkort hopen ze weer te gaan.
Voorbereiding
Alle drie hebben de jongeren bewust gekozen voor het reformatorisch onderwijs. Dat de school dichtbij is en de opleiding aanbiedt die ze graag wilden volgen, was een belangrijke reden om voor het Hoornbeeck College te kiezen. Maar de jongeren vonden het ook van belang dat er op de reformatorische mbo-opleiding veel aandacht is voor de manier waarop je als christelijke jongere je weg moet zien te vinden in de maatschappij. Dat die bezinning belangrijk is, hebben ze tijdens hun stage wel gemerkt.
Natuurlijk, de praktijk is altijd weer anders. Maar het is goed dat deze vragen op school besproken worden. Dat je hebt nagedacht over de vraag hoe je houding als christelijke jongere moet zijn in het bedrijf. Je bent daardoor meer weerbaar als je de beroepspraktijk in gaat, vinden Frans, Maartine en Jaco.
Valt op
Het is de jongeren opgevallen dat je collega's op het stagebedrijf al snel merken dat je christelijk bent. Daar hebben ze geen moeite mee. De jongeren vinden het niet erg dat je als christelijke jongere wordt aangesproken op je principes. Ze zien het zelfs als een plicht om als christelijke jongere herkenbaar te zijn.
Jaco: "Eigenlijk zou het niet goed zijn als we niet herkenbaar waren. Onze principes staan soms best veraf van die van anderen. We maken vanuit onze principes bepaalde keuzen. Dan wijkt je mening en je keuze op sommige punten gewoon af van die van je niet-christelijke collega's. Dat valt op. Alleen al het bidden voor je eten is iets dat erg opvalt."
Maartine herkent dat: "Ze merken gewoon aan je dat je christelijk bent. Een collega vroeg op een gegeven moment of ik van de kerk was. Ik zei: 'Ja, maar hoe merk je dat dan?' 'Nou, gewoon aan alles, je vloekt nooit en je loopt er altijd netjes bij', antwoordde ze."
Tactvol
Aan de andere kant kun je ook in situaties komen waar je het niet mee eens kunt zijn. Je hoort je collega bijvoorbeeld regelmatig vloeken of de radio staat de hele dag keihard aan. Het is beslist niet altijd makkelijk om daar iets van te zeggen. Je moet dat wel tactvol zien te doen en je moet uit kunnen leggen waarom je bepaalde dingen vervelend vindt. Maar hoe breng je dat in de praktijk?
"Wees open en belangstellend naar je collega's toe. Je moet niet vreemd gaan doen. Maar ik denk dat je wel duidelijk mag zeggen waar je voor staat en hoe je over zulke zaken denkt", vindt Jaco.
Maartine denkt dat je vooral consequent moet zijn. "Als je bijvoorbeeld net hebt uitgelegd dat je thuis uit principe geen tv hebt, moet je vervolgens niet meegaan naar de bioscoop. Dan ondergraaf je je eigen principes en ben je niet meer geloofwaardig."
Frans vindt dat je ook niet over alles mee moet gaan praten om erbij te horen. Je moet duidelijk zijn in je keuze, dan accepteren anderen dat ook sneller. "Op vrijdagmiddag vroegen collega's aan me of ik meeging naar het casino. Ik heb toen aangegeven dat ik dat niet wilde vanwege m'n principes. Dat werd gewoon geaccepteerd."
Afhankelijkheid
Het is vooral ook belangrijk hoe je houding is, vindt Jaco. "Je moet niet uit de hoogte doen. We zijn niet beter dan anderen. Je hebt in sommige situaties de plicht om iets te zeggen van dingen die volgens de Bijbel echt niet kunnen. Maar aan de andere kant moet je ook weer niet denken: zo, nu heb ik het gezegd, nu is het mijn zorg verder niet meer. Dat kan nooit de bedoeling zijn."
Het is moeilijk om je medemens te wijzen op dingen die niet naar Gods Woord zijn. Dat kun je nooit in eigen kracht. Dat kan alleen in afhankelijkheid van de Heere, erkennen de jongeren.
Aan de andere kant merk je ook, dat je soms door zulke gesprekken goede contacten kunt opbouwen met je collega's, is de ervaring van Frans. "Ik heb een collega op m'n werk die min of meer van de kerk is losgeraakt. Daar ga ik regelmatig mee om. We praten best veel en je probeert hem op die manier weer bij de kerk te betrekken."
Bedrijfsfeest
Op je werk kunnen er ook situaties voorkomen waarin gewoon van je verwacht wordt dat je meewerkt aan bepaalde activiteiten. Hoe moet je ermee omgaan als je niet achter die activiteiten of werkzaamheden kunt staan?
"Je moet je de vraag stellen of bepaalde werkzaamheden of uitjes verplicht zijn of niet. Als het niet verplicht is, heb je de vrijheid om je eigen keus te maken", reageert Frans.
Lastiger is het als je werkzaamheden worden opgedragen waar je niet achter kunt staan. Maartine herinnert zich zo'n situatie. "Tijdens mijn stage bij de bank moest ik meehelpen met het organiseren van een bedrijfsdag voor alle personeelsleden van de bank. Het was mijn taak om de correspondentie te verzorgen. Na verloop van tijd werd het programma steeds verder ingevuld. Het bleek een groot feest te worden waarbij zelfs popsterren waren uitgenodigd. Gelukkig hoefde ik niet mee te werken aan de inhoud van het feest zelf. Dat had ik niet gewild. Het feest was gepland na mijn stage. Toch kreeg ik ook een uitnodiging. Je moest alleen aangeven of je wel of niet kwam. Zonder motivatie. Dat vond ik eigenlijk wel vervelend."
Solliciteren
De jongeren staan op het punt om te gaan solliciteren naar een vaste baan. Sommigen denken er over om nog verder te gaan leren. Maar toch proberen ze nu al na te denken over het bedrijf waar ze zouden willen gaan werken. Bij welk bedrijf solliciteer je wel en waar zou je niet willen werken, is de vraag die hen bezighoudt.
Maartine: "Bij het vak ethiek hebben we het net gehad over de keuze van een baan. Moet je nu juist een bedrijf zoeken waar veel andere christelijke mensen werken of juist een werkplek in een niet-christelijke omgeving?"
We discussiëren over de vraag of het wel goed is om als reformatorische mensen allemaal bij elkaar te werken. Aan de ene kant is het ook wel prettig om in een omgeving te werken waar je collega's je begrijpen. Waar ze in principiële zaken net zo denken als jij. Maar zou het niet beter zijn in een niet-christelijke werkomgeving te gaan werken? De Catechismus spreekt zelfs over door je christelijke wandel je naaste voor God winnen.
Jaco vindt die keus best moeilijk: "Je staat voor de keus om te solliciteren en een werkplek te kiezen. Het hoeft niet verkeerd te zijn om voor een werkomgeving te kiezen waar veel christelijke mensen werken. Ook het werken in een bedrijf waar misschien wel niemand christelijk is, hoeft niet verkeerd te zijn. Belangrijk is dat je jezelf niet overschat. Lot koos voor Sodom, maar dat bleek geen goede keus te zijn." Ook je keuze om een baan te vinden, moet een vraag zijn die je in het gebed voor de Heere neerlegt.
Uitdaging
Frans vindt dat bezinning over deze vragen wel goed is. "Maar je moet het werken straks in de beroepspraktijk ook wel als een uitdaging blijven zien. Je hebt nu zo lang op school gezeten en je hebt best wat geleerd. Nu wil ik het ook in de praktijk gaan brengen. Daar heb ik veel zin in."
Maartine is het daar mee eens. Ze ziet niet op tegen de stage en het werken na de opleiding. "Maar het is wel goed dat je nagedacht hebt over situaties waarin je terecht kunt komen. Ook al accepteren mensen je, je kunt in het bedrijfsleven best wel eens alleen komen te staan. Het is goed om nu al na te denken over de vraag hoe je houding dan moet zijn."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 november 2001
Daniel | 32 Pagina's