Naomi’s terugkeer met Ruth

Daar stond ze dan, alleen bij haar schoonmoeder. Meteen was de keus van haar hart zichtbaar. Orpa ging terug naar Moab (vers 14). Waarom ging Ruth niet met haar mee? De diepste verklaring is Gods verkiezend welbehagen. Het is Zijn werk om te trekken uit de duisternis en te brengen tot Zijn wonderbaar licht. Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst liefgehad heeft, schrijft Johannes. (1Joh. 4:19) Wonderlijk is het om te ervaren dat je zo door Gods liefde getrokken wordt. Maar hoe moet je deze dingen onder woorden brengen? Bij Ruth zien we hoe de Heere dat verder leidde. Naomi vroeg aan Ruth of ze toch niet met Orpa wilde meegaan. Zo werd deze jonge vrouw voor de derde maal op de proef gesteld (vers 15). Ruth antwoordde met veel vrijmoedigheid. Uw volk is mijn volk, en uw God mijn God (vers 16). Zo verbond ze zich niet alleen aan het volk van Naomi, maar ook aan haar God. In haar eerlijke woorden is zelfs iets van een eed te beluisteren (vers 17)!
Een Israëlitische was Ruth nog niet. Kan ze op dit moment eigenlijk wel gezien worden als een kind van God? Veel dingen zijn nog onduidelijk. Wel ligt in haar hart een oprechte betrekking op de Heere en Zijn dienst. Ik ben een vriend, ik ben een metgezel Van allen, die Uw naam ootmoedig vrezen, En leven naar Uw Goddelijk bevel (Psalm 119:32). Heb jij dit wel eens met heel je hart mogen zingen? Misschien weet je niet hoe het moet in je leven. En of je een kind van God bent, durf je niet te zeggen. Toch gaat je hart zo uit naar de Heere, naar Zijn Woord, naar Zijn dienst en naar Zijn volk.
Naomi proefde de oprechtheid in Ruths reactie. Wat dit met Naomi deed, lezen we niet. Wel accepteerde ze Ruth nu als haar reisgenote (vers 18). Gods kinderen trekken graag op met jonge mensen die het oprecht om de Heere te doen is. En wat is het voor zulke jongeren een voorrecht om iemand op hun levensweg te ontmoeten als Naomi.
Toen Naomi en Ruth in Bethlehem kwamen, werden de tongen in beweging gebracht (vers 19). Naomi hoorde ook zelf van de verbazende reacties die ze had opgeroepen. Dan laat deze oude vrouw in haar hart kijken (vers 20-21). De naam Naomi past niet meer bij haar. De naam Mara is meer geschikt. Ze kon zichzelf niet meer als liefelijke zien, nu de Almachtige haar bitterheid had aangedaan. Klinkt hier ontevredenheid in door?
Nee, luister goed. De HEERE getuigde tegen haar. Dat is de diepste reden van haar verdriet. Het is bitter als de HEERE tegen je getuigt en je kunt niets terug zeggen. Nog altijd is het zo’n belangrijk moment als een zondaar het voor de Heere mag verliezen. Uw doen is rein, Uw vonnis gans rechtvaardig (Psalm 51:2). Wat was er veel in Naomi’s leven gebeurd. Ruth is er getuige van geweest. Het schrok haar niet af. Ook voor ons is het nodig om met deze dingen tot onszelf te komen: Hoeveel moeite moet de Heere doen om mij als een verloren zondaar aan Zijn voeten te krijgen?
Heb je het goed gezien? Bij de aankomst in Bethlehem begon men juist aan de gersteoogst (vers 22). In Moab hadden Naomi en Ruth gehoord dat de Heere Zijn volk had bezocht en brood gegeven. En meteen bij hun aankomst zien ze het met eigen ogen. Zo geeft de Heere tekenen van hoop aan arme zondaren die om Hem verlegen zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen